Margje

Hoog water in Delfzijl

2012-01-05T22:58:00.000+01:00

Voor een natte, winderige, koude avond is het opmerkelijk druk op de waterkering. Er staat zelfs een file op de dijk bij de entree van het Eemshotel waar ik anderhalf uur geleden besloten heb mijn ouders gezelschap te houden tijdens een spontaan stormdiner. Het hotel dat net zo oud is als Margje, http://eemshotel.nl/over-ons , stond te schudden op haar palen. De hanglamp schommelde rustig boven onze tafel, maar toen tijdens de kentering om en uur of acht de wind een half uur lang flink toenam, en de golven daarmee ook, klaagde de buurvrouw uit Limburg aan het tafeltje naast ons over een licht gevoel van zeeziekte.
Lekker gegeten, daarna een rondje over de haven. Het water stond inmiddels zo hoog dat de grote coasters al door de dijk konden varen. De grote deuren van de Oosterveldweg en het spoor naar het industrieterrein zijn al dicht, de verkeerslichten zijn buiten werking en er staat een verloren vrachtwagenchauffeur met zijn mobiel in de hand uit te zoeken hoe hij nu bij de chemische fabriek moet komen waar hij eigenlijk via deze weg heen wilde. Met de auto kun je alleen nog de kustweg op en het centrum van Delfzijl in. En dat mag vast niet met zijn lading.....
Als ik verder rij richting de Vennen en de waterpoort vind ik ook die gesloten. De bootwerker zit er naast, een stoere man, wat breed in de schouders. Het is net of hij iedereen in de gaten houdt die het waagt om bij de poort in de buurt te komen. En dat zijn er nog al wat. Ik zet de auto op een parkeerplaats en klim omhoog, spijtig dat ik mijn das thuis heb laten liggen, en kijk over de haven. Het water is al wel wat gezakt maar loopbrug naar de drijvende steiger loopt nog steeds naar boven toe. Ondanks dat volgens mijn gevoel half Delfzijl er over heen loopt.
Je zou denken dat op zo'n koude, natte, winderige avond alle Delfzielster jeugd met een game op schoot thuis zit, maar nee, iedereen is op pad, het is gezellig en ze drommen samen op plekken waar je normaal alleen met je vriendin langs zou lopen voor wat intiemer bezigheden.

IJs

2011-08-23T18:49:00.000+02:00

Workum werkt hard aan haar toeristische status. In de zomer hebben we markten (morgen weer), we mogen in de lente een heuse muziektent verwelkomen, en we hebben ook een treintje dat de hele dag door Workum heen rijdt. Hij brengt niet alleen mensen van het Arriva station naar onze stad, want de avondvierdaagse is niets vergeleken met deze tippel met al je koffers, maar maakt ook nog een heuse rondrit en rijdt zelfs via de camping geloof ik.
Nu is er niet veel asfalt in Workum, staat ook niet in 1 van de Friese 11 steden natuurlijk, ook proberen we een maximum snelheid te handhaven en dus hebben we om de zoveel meter een verkeersdrempel ingemetseld.Voor in die trein hangt een scheepsbel, kroegbel of ijscobel, noem hem maar naar wat je voor associatie hebt met het geluid. Maar met al die drempels en klinkers kun je nagaan dat de scheepsbel de hele dag, door Workum heen klinkt .
Vroeger op de Nieuwe Zorg hing hij aan de bar, bij ons op school in de hal, en wie aan de bel hangt mag 'm poetsen, maar mijn associatie met het geluid is alsvolgt:

Zie ginds daar komt de ijscoman
De ijsman van de buurt
Die ied're dag geregeld komt
Zolang de zomer duurt
En hij heeft lekk're wafels
Van drie, van zes, van tien
En van de hele dikke
Met slagroom bovendien
Heel langzaam komt 'ie nader
En trekt eens aan de bel
En roept dan IJs met slagroom
Die roep die ken je wel.
Hmm, wat zullen we straks na de pittige kip met rijst eens als toetje nemen......

WK Vaurien Dümmersee

2011-08-08T10:48:00.005+02:00

Met jou zou ik wel een beschuitje willen eten eten, ik zie het de Nederlandse zeilers en zeilsters denken als de Spaanse en Portugeese ploeg de Pizzeria in komt. De integratie van de zeilers loopt voorspoedig.
De week voor ons vertrek naar Duitsland was ik hoofdzakelijk druk met het kopen van een fatsoenlijke tent, een koelkistje en het regelen van de kokerij. Op weg naar Duitsland haalden we de Vaurien op en de stuurman, ik moet toegeven dat we enigszins over ons merk lagen. Bij aankomst voelde ik me net het WTC en Joop Braakhekke tegelijk. Misschien wat overdone... Maar toen het 's avonds wat koeler werd en ik de tent had volzitten, had het WTC een duidelijke functie gekregen. Ook voor het bakken van eieren in de vroege morgen trouwens.

Het was vreemd water. Met aanlandige wind spoelde de rottende blauwalg naar ons toe en de haven moest continu gefilterd worden. De stank was overweldigend en misschien was dat de reden voor de meetcommissie om veel, nieuwe, boten af te keuren. Wij kregen er in ieder geval een flinke hoofdpijn van. Van dat afkeuren trouwens ook. Milimeters moesten er van de spiegel van de nieuwe Vauriens gevijld worden, centimeters van de mast, aangrijpingspunten van vallen verplaatst met popnagels en handboortjes. Maar uiteindelijk mocht iedereen mee doen en bleken er toch allemaal Vauriens op de wal te staan.
Onze "bondscoach" Johan had zijn vertrouwde Sailhorse meegenomen, niet alleen omdat hij zo van zeilen houdt, maar ook omdat je op de Dümmersee niet met verbrandingsmotoren mag varen. Hij voorzag de zeilers van een luisterend oor, een plasemmer, bergruimte voor eten en drinken en desgevraagd advies. Vlagen vinden was bijna onmogelijk, omdat er een dikke olieachtige laag op het water lag die tot windkracht 4 een beeld gaf dat de wind recht van boven zou komen. Ondanks dat, ging het de Nederlandse zeilers voor de wind. NL werd 4e overall met team Kuipers, er was zelfs een derde prijs in het jeugdklassement voor de 36339 met Jelle en Hymke en de rest van het team zat allemaal mooi in de buurt. Kortom een geslaagde week!

Paaltjes pikken

2011-05-04T18:41:00.005+02:00

Toen er besloten was dat je in de Lauwersmeerpolder goed kon recreëren, werd er ook meteen begonnen met het aanleggen van steigers naar de vaste wal. De benen strekken, een BBQ-tje of een hondenwandeling hoort inmiddels bij een lekker weekendje weg.
Maar de Lauwersmeerpolder heeft het niet zo met steigers, eerst waren het de palen van de steigers die door een strenge winter uit de grond gedreven werden, daarna leek het of de harde zandgrond helemaal niets met steigerpalen wilde. De lange loopbruggen naar het vaste land begonnen steeds meer op wokkels te lijken en werden uiteindelijk afgebroken.
Niet in het geheel tot ongenoegen van de natuurbeschermers die het toch al vervelend vonden om naast lepelaars en runderen ook de homo sapiens met korte broek te moeten verwelkomen.
Jaren lang was het voor de recreant onmogelijk om bij de wal te komen en de medemens te overtuigen van het feit dat het gebied zeer de moeite waard was.

Nu lijkt het tij te keren, aan de Friese kant ontwikkelt Oostmahorn zich als een waar waterparadijs en is de Marrekrite bezig, verantwoord maar zeker, haventjes en aanlegplaatsen aan te leggen. Aan de Groningse kant loopt het zo'n vaart niet, ik zit op een steiger die onderhoudstechnisch veel weg heeft van de watersteiger op het starteiland, er staat een bordje over havengeld na vier uur, maar eigenlijk hoop ik dat het voor de havenmeester te koud is om op bezoek te komen.
Zouden er, als de voorzieningen beter worden, meer mensen deze kant op komen?
Of wil ik het gebied eigenlijk voor mij zelf houden, en geniet ik van het ruisende riet en het kabbelende water tegen de veel te hoge meerpalen.

Zout

2011-05-03T17:22:00.003+02:00

De stroming kwam in de sluis vanmorgen van de achterkant. En niet zo'n klein beetje ook. Om half tien mochten we het zoute water op, de sluis was tot die tijd gestremd, nog steeds onbekend waarom, de bus, het afvaren van de veerboot, onderhoud?
De vraag was of mijn motorbootje het ook tegen de stroom in zou redden, en of het niet te veel zou schommelen, en of... Kortom de eerste keer met Margje op het zoute water van de Waddenzee.

Stom eigenlijk dat ik me er zo druk over maakte, kruisend met De zeilboot van het vriendje kom je zelfs tegen de stroom in, roeiend met de sloep met maar 8MK (soms minder als ze wat katerig zijn), als je ziet wat er zoms de overtocht waagt, dan kan Margje het zeker aan. Maar voor de eerste keer alleen ging me toch wat te ver, dus toen ik er achter kwam dat er nog iemand van de Flitsclub die kant op ging sloot ik mij graag aan.
Rondom de haven hier valt alles droog. Ik besluit om wat boodschappen te gaan doen in het dorp en als ik op de dijk klim zie ik dat de wadbodem zo'n anderhalve meter hoger ligt dan het waterniveau in de haven. Ook blijkt de Noorden wind een stuk kouder dan ik achter de kuiptent in de zon voelde en ik ben blij dat ik mijn jas en muts bij me heb.
Naar het dorp is nog een hele tippel, al ben ik blij dat ze bij de nieuwe veebootdam niet ook de nieuwe jachthaven hebben gebouwd, dat had dan meer op de avondvierdaagse geleken. Ik kom over het paadje waar ik met mijn ouders wandelde, waar ik zuring leerde kauwen,

waar ik voor het eerst met mijn oudste in een fietszitje fietste en Paul de Leeuw tegen kwam, waar we na een zomerdag op het strand met de buren over terugliepen, allemaal gehuld in een T-shurk. Om dat we anders toch nog zouden verbranden.
Nog even en dan is het laag water, de wind is wat toegenomen, maar als het tij kentert zal dat (als ik mij niet vergis) wel weer veranderen.

Gezellig

2011-04-27T08:49:00.006+02:00

Na het gekkenhuis van de avondspits op de snelweg vanaf Muiden tot Lelystad konden we met genoegen de rotonde van Workum nemen. Voor de deur alle spullen van het zeilweekend uitgeladen en het huis ingedragen. Achterdeur open, het is dat er tegels liggen daar, maar het gras in de tuin was zo gegroeid dat ik meteen de maaier gestart heb. Wat ziet het er heerlijk groen uit buiten zeg!
Gister werd mijn moeder 70. Voor haar 55 ste verjaardag gaven we haar een 2e kleinzoon. Deze werd dan ook 15 dit jaar. Ter gelegenheid van het heuglijk feit zijn we naar Muiden afgereisd. Niets te merken van de drukte. Zelfs de sluis was rustig. Pampus is een grote bouwput op het moment, toch kun je goed zien hoe het gaat worden. En het vermoeden van hoe het geweest moet zijn is sterk aanwezig. Het dak is bekleed, hier en daar zijn ruimten afgesloten met een glazen deur, we vermoeden dat er later een voorstelling achter zichtbaar wordt. Na dat we veilig uit het doolhof via de latrines naar het terras zijn gelopen drinken we een koffie in de zon. De sloep komt ons ophalen. Heerlijk!

De sloep zet ons af bij het Muiderslot al 150 jaar een museum. We reserveren digitaal de rondleiding door het 17e eeuwse gedeelte. De kids verspreiden zich via de toren- en de ridderroute en zien we niet eerder terug dan een uur of drie. Wij oudjes lopen rond door het kasteel en kijken achter de verschillende deuren en in de diverse kamers. Ik verkleed me bijna als kasteelvrouw, maar hou me nog net in. Het pak van hofnar past me beter.

Heb jij een muntje?

2011-04-24T13:05:00.002+02:00

"Heb jij een muntje voor de windmachine?"Vraagt de wedstrijdleider aan een Splashzeilster. Ze komt even informeren of er vandaag nog gezeild gaat worden. Gister woei het niet hard maar konden we twee wedstrijden zeilen, vandaag zouden we er ook twee doen, maar dat ziet er nu niet naar uit.
Het volledige wedstrijdcommité zit achter op het schip aan een broodje kaas en een sinasappel. Achter het starschip is een groepje wedstrijdzeilers aan het zwemmen met een surfplank. Een verdwaalde fanaticus drijft op de Meer met zijn Flits terwijl papa probeert te duiden waar de 'wind' vandaan komt. Schakelzeilers kijken met een half oog naar de koelkast en een Vaurien ligt op de kant met het tuig om hoog maar met een spi die niet wil opbollen.
De warmste Pasen sinds 100 jaar, maar waar liggen nou de muntjes voor de windmachine?

Naar het oosten

2011-01-26T21:28:00.001+01:00

Om een uur of vijf worden we van boord gehaald met de mededeling dat we mee moeten. Mijn twee collega's staan het ruim uit te spuiten nadat 'we' wat tonnen kiezel hebben gelost op Terschelling. De heren den Haan en Tiemersma zijn de hele week met het opleidingsschip de Emeli op Terschelling in het kader van de techniekweek aldaar. Ik ben aan boord in het kader van de open middag die we daar cadeau kregen van het organiserend comité.

Omdat ik eigenlijk net van plan was stiekum een uiltje te knappen ben ik wat eerder op de wal dan de collegae. Ik kan nog net de zon zich achter de Brandaris zien verstoppen. We stappen in de Landrover, onze chauffeur zit aan de rechterkant en is druk doende met zijn telefoon om uit te zoeken waarom we zo dringend naar het strand voorbij Paal 4 moeten. Er schijnt een wilde achtervolging gaande te zijn op de Noordzee, rubberboten van de Douane en nog wat autoriteiten zijn in wilde achtervolging op een andere rubberboot.
Deze kleine boot schijnt de handel overboord gegooid te hebben en die spoelt nu aan op het strand. De sloffen sigaretten zijn geseald, en dus is de kans dat ze droog aanspoelen redelijk groot. De vraag rijst echter, waarom zou je sloffen Gauloise sealen, zit er misschien wat vrolijkers in die pakken? Kortom we moeten het strand op om dit uit te zoeken, snap je?

We nemen de route via het Groene strand, kleine nieuwe duintjes links liggend latend en de gele paaltjes netjes aan de rechterkant. Het is net of we met de boswachter op pad zijn. Bij elke bult of meer is wel een verhaal. We genieten.
De eerste collega jutter komt van het strand aangereden en we zien hem denken:"Veel te laat!" Maar we blijven hoopvol. Als we niet meer naar het Noorden maar zo langzaamaan naar het Oosten draaien zakt de zon achter de horizon, de maan is al even op en neemt stoer haar taak over en licht ons bij. Doordat de maan zich achter de sloffen sigaretten en de branding bevindt is alles goed te zien en bij paal 3 komen we de eerste kleine pakjes tegen. De folie is weg en de pakjes staan bol, maar we blijven hoopvol.
Dan komen de eerste echte sloffen in zicht, onze schipper den Haan blijkt de beste ogen te hebben, en al snel ligt de vloer naast me bezaaid met sloffen peuken, velen verwaterd, sommigen nog vierkant. Het is inmiddels donker geworden, we rijden slingerend door de branding, dan weer over het strand, onze chauffeur vertelt dat hij de bodem net heeft laten tectyleren en de wielen heeft vervangen. Het dak is ook net nieuw, dit na een koprol op het duin. Het is een origineel dak met gaatjes, niet waterdicht, getuigende de natte stoel naast mij. Maar we blijven hoopvol.
We zijn niet de enigen, uit het Oosten komt een hele file van eilanders aan met hun auto's er komt een leerling van me voorbij in zijn Landrover, we bellen om uit te zoeken hoeveel hij er al heeft gevonden.
Net zo veel als wij, als we tenminste er van uit kunnen gaan dat hij die 10 extra er bij gelogen heeft, net als wij. Hij is net voorbij als we een nieuwe slof zien aanspoelen. We zijn als een kind zo blij, want als wij 'm hebben, heeft hij 'm niet, en dat is volgens ons een essentieel onderdeel van deze sport. Want we roken eigenlijk alle vier niet......

Refit

2010-12-09T17:11:00.006+01:00

Als ze bij Feadship XL in Makkum een schip terug krijgen voor een refit betekent dat, dat het hele schip van top tot teen wordt gemoderniseerd en nagekeken. Dat is niet met een maandje bekeken.
Nu is het de beurt aan de machinekamer bij mij op school. De CAT die er staat komt uit het jacht hiernaast, de Aurora, het schip kreeg een refit bij Feadship XL in Makkum en wij kregen de motor . De DAF/Leyland komt uit het ziekenhuis in Haarlem waar het als noodgenerator dienst deed.
Toen beiden bij mij in de machinekamer neergezet werden, zijn ze aangesloten op een te kleine koeltank waar door we maar kort konden draaien met de motoren en al helemaal de generator niet konden belasten. Daar gaat nu verandering in komen.
Buiten hebben we nu open verbinding met de "zee", de tank staat buiten op het noorden en bevat minimaal 2 kuub "zeewater".
Binnen staat nu een platenkoeler, deze doet dienst als warmtewisselaar. We hebben hem netjes in de kim van ons schip geplaatst. De koeler komt uit Bolsward en werd origineel gebruikt om slagroom te verhitten en af te koelen voor verpakking. Maar alle zure room is verwijderd en hij zal voortaan als "kimkoeler" door het leven gaan. De firma de Boldert uit Harlingen is lang bezig geweest om uit te zoeken hoe de diverse stromingen goed geregeld konden worden.
Pon Power moderniseert de CAT met nieuwe voelers, meters, een kast waarop we fouten kunnen aflezen en, als het goed is, komen er ook wat gehieme knopjes op voor het simuleren van, bijvoorbeeld, een koelwater- of oliedruk alarm. Ik stel me zo voor dat het licht in het lokaal dan spontaan uitvalt en er naast de schoolbel ook een rood zwaailicht gaat draaien. Gna, gna, gna!

Volgende week puin ruimen, dweilen en schilderen. En dan na de vakantie alles in gebruik nemen. Al moet ik toegeven dat ik van PON nog de nodige lessen nodig zal hebben om de CAT fatsoenlijk te bedienen. Als ik dat eenmaal kan, dan zal ik met het schrijven van de nieuwe opdrachten aan de gang. Met een nieuwe plattegrond met nieuwe meetpunten, kleuren en fantasierijke uitdagingen voor mijn machinisten in spé.

Misthoorn

2010-12-08T09:22:00.004+01:00

Gistermorgen ben ik op tijd opgestaan, ik moest niet alleen naar mijn werk maar ik heb ook nog beloofd om mijn collega in Bolsward op te halen, hij heeft een afspraak voor winterbanden. Na anderhalf jaar met iedereen mee rijden is het heerlijk om te kunnen zeggen: 'Ik haal je wel even op!". Eindelijk teruggeven voor een lange tijd parasiteren.
Ik hoef pas om kwart over acht in Bolsward te zijn maar toch ga ik even na halfzeven de deur uit om te krabben en de auto warm te krijgen. Muts, das, handschoenen, werkschoenen en -broek.
Klik, deuren van de auto open, het rechter portier aan sb wil niet, vastgevroren, dan de tas maar aan de andere kant er in gooien. Ik kruip in de auto, de motor wil niet aan, straks nog even proberen, eerst krabben.
Wat is dat ijs hard tegenwoordig, gelukkig ligt er over de voorruit een zilverkleurig dekje, dat scheelt weer, al krijg ik het niet van de auto af omdat de rechter portier niet open wil, dan het mes er maar in.
Ik zal de auto nog maar eens starten, dan kan de achterruit met zijn eigen verwarming ontdooien. Weer niets. En weer niets. De accu doet zijn best, de motor draait maar hij wil gewoon niet aanslaan, na een kwartier proberen bel ik de collega, hij is de pineut, ik moet mijn belofte verbreken en hij zal zelf in Harlingen moeten zien te komen.
Ik loop naar mijn buurman, mijn acculader is netjes op de boot aangesloten, wie weet heeft hij er nog ééntje, maar die loopt nog rond in zijn pyama dus ik moet nog even geduld hebben. Na 20 minuten proberen te starten begint de accu toch te protesteren, de buurman, inmiddels aangekleed loopt naar de garage om de hoek voor hulp, na nog 10 minuten, hulp en een startapparaat, start de motor, alleen protesteert de startmotor inmiddels luidruchtig.
Ik kijk dankbaar naar de buurman, zeg tegen de garage dat ik snel kom betalen en rij naar Harlingen, als het lukt dan ben ik weliswaar te laat voor het overleg maar nog op tijd voor mijn eerste les.
Bij de eerste tunnel in aanbouw stopt de motor er weer mee. Ik laat hem uitrollen en bel de ANWB, een vriend rijdt langs en vraagt of ik zijn hulp kan gebruiken, lief, ik stel hem gerust en deel mede dat mijn redder in aantocht is. Ongeduldig als ik ben, en beschaamd omdat ik toch die tut ben die wat met motoren heeft, probeer ik de motor weer te starten. Hij loopt. Eerst nog wat onrustig maar later regelmatig.
De ANWB rijdt met mij mee naar Harlingen en ik drop de auto bij mijn garage. 20 Minuten te laat voor mijn eerste les, pik ik wat leerlingen op en loop naar het lokaal, start de Petter, ontlucht hem met de mannen, help bij een schroefaspakking en geeft advies over winterklaarmaken. Allemaal afreageren, zie je wel, ik kan nog wel wat!
Om twaalf uur loop ik naar de huisvesting, onrustig en ontevreden. De misthoorn klinkt over Harlingen, mijn lijf ontspant, vroeger in Delfzijl kon ik ook prima slapen bij dat geluid........

Pete Seeger

2010-10-12T10:35:00.000+02:00

Pete Seeger, mijn vader had een LP en die hebben we vroeger (!!) veel gedraaid. Ik had alleen nooit een idee van hoe de beste man er uit zag! Tot vanmorgen.

Een weekend in Medemblik

2010-09-20T20:42:00.004+02:00

De Oscar, X of M hijsen that ís the question.
Maar verder begint het wedstrijdzeilen op het IJsselmeer met het op tijd een baan er in leggen, hopen dat de zeilers op tijd vertrokken zijn en het aflezen en programmeren van de GPS.
Het waait nogal uit het Noordwesten als we tijdens het ONK het meer op gaan, flink doorvaren met de Grijze rubberboot van de KWS is dan ook een ware onderneming en zo nu en dan komen we los van het water en dan is het maar hopen dat je goed in de golf snijdt bij het neerkomen.
Als de Stien, het startschip van onze baan, eenmaal haar positie heeft gekozen leggen we dat vast in de GPS, we varen anderhalve mijl tegen de wind in en met een pikhaak en een draadje stopwol van moeder de vrouw controleren we of we werkelijk bovenwinds liggen. Dan mag de boei er in. Twee enorme gewichten en een anker moeten voorkomen dat de bovenboei en de spreader door de wind en de golven aan de haal gaan. De baan hiernaast lijkt er wel wat op.
Dan mogen we wachten, we noteren de tijd van de eerste doorkomsten zodat ze op het startschip kunnen inschatten hoelang de wedstrijd gaat duren. We blijven controleren of de wind goed blijft staan. De wind draait naar het Noorden en we nemen de bovenboei op, het moet snel want anders weten de zeilers niet waar ze heen moeten, en leggen hem weer in de wind boven de Stien neer. Daarna volgen de spreader, en de boeien voor de andere klassen die op het zelfde stukje water een andere route varen. Snel, want ze zijn bijna bij de benedenboei.
Tussen de middag zorgt het startschip goed voor ons, lunchpakketten en warme soep, zo verkleumen we niet. Na bijna drie potjes komen we er achter dat de bovenboei leegloopt, we kunnen voorkomen dat hij zinkt en gaan op haar plek voor anker liggen met de pikhaak omhoog met daar een trui in. De eerste zeiler vraagt of dit het merkteken is, wij knikken beschaamd, een tweede vraagt of het niet de M vlag had moeten zijn, wij hopen dat hij het ons vergeeft. Het comité-slachtoffer dat zijn trui moest missen heeft de wedstrijd gered. Gelukkig komt al snel de cavalerie met de juiste vlag aanvaren en ook de rest van de zeilers begrijpt de bedoeling.
De logistieke operatie naderhand is indrukwekkend, mensen met rubberboten achter hun auto, portofoons op de achterbank en GPS ontvangers op de bijrijdersstoel worden georganiseerd. De wedstrijd geëvalueerd en een schatting gemaakt wat een canvas vlaggenzak gaat kosten met een lapje van Jan Sikkes.
Bij thuiskomst hang ik niet alleen mijn zeilpak aan een haakje maar ook de seinvlaggen......... Die gaan vrijdag weer naar het startschip voor de volgende wedstrijd.

15 september 2010

2010-09-15T21:23:00.001+02:00

2010-09-14T18:57:00.004+02:00

Hij haalt me in tussen Bolsward en de eerste tunnel in aanbouw. Het is een drukke autoweg en zonder wegwerkzaamheden heeft het al bijna geen zin om in te halen. Het resultaat is dat je na 10 km inhalen meestal 4 plaatsen naar voren bij de stoplichten staat.
Maar Piet Ongeduld is er voorbij en maakt zich klaar om weer in te halen. Helaas komt de tunnel in zicht, hij legt zich er bij neer.
Na de tunnel geeft hij gas, gaat tegen de middenstreep aan rijden houdt zijn hoofd onder een hoek van 15 graden naar links, schakelt terug naar de vier en, shit, volgende tunnel in aanbouw. De slinger in de weg is opmerkelijk maar hij komt er heelhuids door. Hij geeft gas, gaat tegen de middenstreep aan rijden, houdt zijn hoofd onder een hoek van 10 graden naar links, schakelt terug naar de vier en, shit, 12 auto's achter een oplegger, 75 km/uur, geen kans dat hij daar voor bij komt.
Gelukkig slaat de oplegger af en de hele rij komt op gang, de afstand tussen de auto's groeit en daarmee de kans voor Piet om in te kunnen halen. Hij geeft gas, gaat tegen de middenstreep aan rijden, houdt zijn hoofd onder een hoek van 5 graden naar links, schakelt terug naar de vier en, shit, dijk, geen idee wat er achter zit, niet inhalen dus.
Hij had zich vast wat anders voorgesteld bij het Friese platteland en haar uitgestrekte wegen toen hij zijn Golfje kocht....

Plaatjes

2010-09-06T22:04:00.003+02:00

Kleuren en water, een aangename combi.

Ièèhh, een kwal!

De uitlaat was lekker warm en dat vond de krekel ook.

Zo'n twintig jaar later

2010-09-06T18:48:00.004+02:00

Twee lepels mayonaise, een eierlepel mosterd, twee eierlepels ketchup, zout, peper, suiker, paprikapoeder, geprakt hardgekookt eitje, beetje water. Ik was net de dressing aan het maken die ik thuis bij mijn ouders altijd over de sla deed. Probeer maar eens! Ik maak hem ook vaak als ik ergens te gast ben of voor anderen kook, succes gewaarborgd!
Eens was er een schipper die zo'n schaaltje nog net genoeg vond en dan verbolgen zei: "Oh, was dat voor ons allemaal?" Ik dus met een rood hoofd bijmaken. Toen ik net stond te klutsen herinnerde ik mij dat en bedacht dat ik, als hij dat nu weer zou zeggen, zou zeggen:" Mayonaise, mosterd, ketchup, ........"

Nieuw seizoen

2010-08-28T20:19:00.004+02:00

Er komt een hoog druk gebied aan. Dat betekent dat we misschien weer even verlost zijn van doorbrekende dijkjes en overstromende putten. Toch denk ik niet dat er daarmee een eind komt áán de paddestoelen in het gras, de uit de boom gewaaide takken op mijn 'gazon' en de opgeregende modder op mijn rubberboot.
Als ik naar de blaadjes van de leilinden tegenover het huis kijk dan zie ik de wind er als 'de wave' doorheen gaan, net als door het voetbal stadion in Zuid Afrika deze zomer.
Toen zat ik in de kuip te zweten en moest ik een geïmproviseerde parasol fabriceren. Nu ziet het er naar uit dat het droog wordt en dat we de 20 graden halen. Ik hou wel van hoge druk gebieden en als ik mag kiezen dan heb ik denk ik liever die 20 dan de 32 graden!

2010-05-16T21:35:00.004+02:00

Zo voor een wedstrijdje roeien heb je niet veel nodig. Een sloep en genoeg riemen, wat stoere mannen en goede wil en je komt een heel eind. Maar de afterparty vergt een grotere voorbereiding. BBQ's, sigaren, hamburgers, shaslicks, Bier, shirts, sweaters, klompen, bierriem.
Het grootste deel van de zooi gaat mee met ons opleidingsschip. Maar de eterij voor na, en de voeding voor tijdens, de wedstrijd moest toch echt mee aan boord.
Na drie uur roeien komen we aan in het Schuitengat, stroom tegen want de eb loopt nog steeds, en 10 cm dieper van alle partyballast schuren we met riemen, kiel en roer over de grond. Maar we redden het. Alle 130 sloepen zijn volgens mij op het zelfde moment in het ondiepe stuk, het is wel dringen hoor!
Aangekomen in vier uur en negen minuten, sigaren, bier en hamburgers worden uitgedeeld, handen geschud. De Ypke Diesel was nog nooit zo snel! Gefeliciteerd mannen!

Ritselen

2010-05-04T09:27:00.003+02:00

In de winter is het heerlijk, al het blad is gevallen en ondanks dat de stammen van onze beuken omvangrijk zijn, geven ze geen schaduw in de woonkamer.
Zodra de zon gaat schijnen wordt het aangenaam warm in huis en zeker in het voorjaar krijgt het lentegevoel, terwijl het buiten 3 graden is, daardoor uitgebreid de kans.
Eind april, begin mei komt er blad aan de bomen, het ene jaar wat vroeger dan het andere jaar, (lees: dit jaar), het licht dat dan in de woonkamer valt wordt gefilterd en op de vloer zie je de constante beweging van de blaadjes als het waait.
Toen ik voor het weekend in mijn stoel zat waren ze er nog niet. Maar net, tijdens mijn eieren met spek, zag ik gewiebel op het kurk naast me. Het mag dan wel wat kouder zijn dan in de afgelopen weken, maar wat mij betreft komen de BBQ's onder de beuk er weer aan!

Touwluke

2010-04-30T11:06:00.004+02:00

De sterkste mannen van de buurt zijn geronseld. Van de 8 ingeschreven teams zijn er twee van ons. Dat gooit onze kansen omhoog. Twee van mijn kerels zitten in het oranje team. Verbeten vechten ze om het touw maar keer op keer worden ze onderuit gehaald. Gelukkig winnen ze de finale om de Poedelprijs. Maar dat is dan weer jammer, zo lopen ze ook nog een gratis biertje mis.

rondje starteiland met stralend weer

2010-04-18T22:16:00.003+02:00

Ik heb een bril, ja ik had ook al eentje sinds kort om beter te zien, maar sinds vanmiddag heb ik er één die niet meer af wil. Ik heb namelijk op het dak van mijn boot een boek zitten lezen, zo ongeveer richting zuiden. Soms net bijna te warm zo in de zon, soms net te koud zo in de wind, eigenlijk dus precies goed. En natuurlijk had ik mijn snelle zonnebril op. Want anders is het papier van Dan Brown echt te wit.
Ik heb de bril al geconserveerd met Aloë Vera en dus blijft hij wel even aanwezig. Lang leve de lente. Oh, en wat die foto's betreft, dat is iets meer dan 360 graden in 3 foto's.

In de krant

2010-04-07T09:54:00.003+02:00

Je zal maar 12 zijn en moeten beslissen welke opleiding je gaat doen. Sommige kinderen weten niet eens wat ze leuk vinden.Niet geheel onverwacht zijn ze heel blij met de excursies die hun meester en juf dan organiseren naar andere scholen. Snuffelend, verbazend en stinkend (bij de Petter in de buurt staan als hij start gaat niet reukloos voorbij) kunnen ze hun meningen vormen.

Joepie

2010-03-30T19:48:00.005+02:00

Het was gelukkig weer zo ver, ja wel wat regen, en meer wind dan we gehoopt hadden maar we hebben het eerste zeilweekend van de Flitsclub weer achter de rug. Bijna 50 bootjes hadden zich ingeschreven en nog wat loshangende fokkenisten. Volle bak dus, matrassen werden bevochten en stoelen verschoven. Maar iedereen zag er na het weekend voldaan uit. Zie hierboven.
Sommigen zeilden voor de eerste keer en waren blij dat ze niet als eerste oefening een wedstrijd moesten zeilen. (En wij ook) Anderen zeilden met een jonge onervaren fokkenist en konden uitzoeken wat deze goed ingepakte bemanning al kon.
Daarbij is het natuurlijk het "social event of the year" als je de Veenhoop niet meemaakt kun je niet meepraten de rest van het jaar. Dus 's nachts werd er aardig doorgehaald, touw gesprongen, gegiebeld en gegeind.
Maar of de disco die door de "leiding" werd georganiseerd (lees: mij/ons) nog van deze tijd is.....

Zou het gaan regenen?

2010-03-25T19:05:00.004+01:00

Donderdags het ik een carpooldate met een collega. Midden in Bolsward sta ik dan 20 meter van de bushalte te wachten. Op een gegeven moment zag ik wat oversteken. Natuurlijk de verkeerde kant op en dus heb ik maar even ingegrepen in de natuur. Ik hoop niet dat zijn vrouw aan de andere kant stond te wachten met een buik vol dril.

Luwte

2010-03-24T08:57:00.004+01:00

Het beetje wind dat er was kwam op de kop, de achterkant van de school waar mijn machinnekamer, de botenloods, het laslokaal en het project van de Jonge Douwe zijn gevestigd, lag dus in de zon en in de luwte. Sommigen lieten zich dan ook van hun voorjaarskant zien, pubers en loom.

Anderen kregen energie. Met de warmte en een lekker deuntje op de radio maak je mooier werk. Ze zijn hier met de achtersteven bezig, die moet aan het boeisel vast, en dat is nou niet de makkelijkste klus, maar het ziet er nu al mooi uit.
De HT komt er aan, de andere sloepen liggen er al in, de Aquarel, de Visioen en de Xantippe, overal wordt al in geroeid, dit jaar mogen de docenten weer aan de bak ik de Visioen en op zondagochtend zijn de eerste slagen al weer in de Zuiderhaven gemaakt. De Ypke Diesel , onze MBO sloep, zit nu in de verf, de riemen zijn gelakt en staan met druipers en al te drogen tegen de CAT aan. De anti-fouling hangt aan de onderkant want daar willen we straks geen baard onder hebben. We lachen om de opdruk die we op shirts willen en filosoferen over een kratje bier dat we als ballast mee willen nemen voor als we aankomen.
De jongens van het VMBO stelen een momentje, even een peuk om een hoekje, hopen dat niemand het ziet, nou bij deze:"betrapt".
En dat er iemand nieuwe sokken moet kopen? Dat mogen we op deze mooie dag wel vaststellen, vind je ook niet?

Lentegevoel

2010-03-21T19:50:00.003+01:00

Het voelt allemaal aan als lente, op weg naar Margje, de tuin nog niet uit, moest ik eerst foto's maken van de eerste narcissen die bij mij in de tuin bloeiden. Aan boord gekomen merkte ik dat ik met de kop in de wind lag en kon de tent dus open.
Op het dak moest ik de trui aan houden maar in de kuip was het te warm voor het rode fleece en dus voor het eerst in mijn T-shirt geklungeld in de boot.
De achterbuurman kwam voorbij en deelde mee dat er nu eindelijk schot in de zaak kwam, nog een maandje en dan kon er weer gevaren worden was zijn mening. Tot mijn genoegen kon ik mededelen dat komende vrijdag voor ons de aftrap is. Tenminste als de patrijspoorten er weer in zitten, het gereedschap van boord is en de motor het nog doet.

Slalom

2010-03-06T19:00:00.002+01:00

Het lijkt wel of de honden die langs de Doltewal uitgelaten worden zo richting het voorjaar meer kakken dan anders. Plassen zal wel logisch zijn maar de weg tussen die drollen door naar mijn 'jacht' vormen zelfs voor Nicoline Sauerbreij nog een uitdaging. Tenminste als ze het doel zou hebben bij mij aan boord te geraken.
Ik had dat doel wel en aangezien ik nogal wat heen en weer moest lopen was het goed opletten geblazen. Uiteindelijk is het doel van vandaag behaald en mag ik de ruimte onder het gangboord aan stuurboord als 'af' beschouwen.
Een subtiele overgang tussen zitplaatsen en kastruimte al zeg ik het zelf. er past precies een biertje onder het gangboord zo, of een wijntje of een bakkie chips, of natuurlijk vier stinkende surflaarsjes. Maar daar denk ik nog even niet aan.

Op Urk

2010-02-26T18:04:00.003+01:00

Het moet 9 jaar geleden zijn geweest, dat ik voor het laatst op Urk was. Natuurlijk een rondje om de oude visafslag heen, net als de rest van de Urker bevolking, en Han die me vertelde dat hij de kans kreeg een rondje om de wereld te maken met een fantastisch zeiljacht.
Maar Urk heeft meer in huis dan boten. Ja? Ja! Boten en schepen en vis vormen natuurlijk het grootste deel van de skyline, ik liet mij erheen chaufferen vanwege de behoefte aan een nieuwe fotocamera. Ik wilde meer zoom en een accu i.p.v. lege AA batterijen.
Meestal loop ik een winkel in, maak een keuze en verdwijn weer. Geen eeuwigdurend getwijfel, passen, veranderen, informatie vragen en van mening veranderen. Maar dit keer is dat precies wat we gedaan hebben. Ik heb twee koffie gehad, me voor laten lichten over de beperkingen van een spiegelreflexcamera, in combinatie met mijn budget, over de overeenkomsten tussen 18-55 lenzen en dat dat eigenlijk niet te vergelijken is met 5x of 20x optische zoom.
Koop gedaan, naar de haven gegaan voor de grote test, tevreden.

SHIT

2010-02-23T22:51:00.003+01:00

Vakantie

2010-02-22T17:37:00.006+01:00

Ik heb even gewacht met zagen buiten tot het opgehouden was met regenen. En toen even overging in de rest van de middag heb ik het maar gewoon snel gedaan. Ik had een strook van 41 cm nodig.
Als ik aan boord kom en de planken neerzet denk ik nog:" ik hoop dat ze straks niet omgaan als er een schip langskomt." In één moeite door bedenk ik me dat er nog 20 cm ijs naast het schip ligt en ik me dus geen zorgen hoef te maken. Hoe erg kunnen gewoonten er in slijten vraag ik me af.
Eigenlijk had ik deze week bij Fokke op de werf moeten liggen. In de doe-het-zelf loods, schroef eraf, knippen en scheren, romp en opbouw in de verf. Maar diezelfde 20 cm hield mij dus tegen.
Inmiddels heb ik al een boek uit, Avatar gezien en voor mijn gezin boodschappen gedaan, Sven, Ireen, Anette, Laurine en Mark toegejuigd, en de houtkachel gaande gehouden.
Het is eigenlijk zo gek nog niet, vakantie ..............

Vakantie

2010-02-22T17:37:00.001+01:00

2010-02-14T16:48:00.003+01:00

24 uur hebben ze in dit reddingsvlot gezeten. En ik kan je zeggen dat een 20 persoons reddingsvlot knap krap is voor 12 leerlingen en 1 leraar. Maar ze hebben het overleefd.
Ikzelf heb daar 7 uur van volbracht, wel alle 24 uur aanwezig en wakker geweest om collega docenten in het vlot te helpen, en alle randvoorwaarden veilig te stellen.
Het hele verslag kun je hier volgen.

Tel terug van 10 naar 0

2010-02-06T19:24:00.002+01:00

Vitamine D

2010-01-30T15:58:00.004+01:00

Ik had er zwaar behoefte aan. En aangezien buiten maar een centimeter sneeuw was gevallen en het nèt niet meer vroor ging ik er voor.
De kerstboom die al bijna vier weken om de hoek van het huis stond moest er aan geloven. Ik had hem natuurlijk gewoon in de bruine bak kunnen duwen maar dan had ik nog geen vitaminen op gedaan. En dus heb ik hem minitieus in stukjes geknipt met mijn gezicht naar de zon en heel langzaam in de bak gedaan. Omdat ik nog niet genoeg had gehad heb ik de was buiten op gehangen, ook met mijn gezicht richting de zon, heel langzaam. Bijkomend voordeel van de was die buiten hangt met dit weer, vind ik altijd dat ze zo lekker ruikt al ik het rek weer binnenhaal.
Op dreef en merkend dat het me goed deed heb ik nieuwe primula's in een bak bij de voordeur gezet, goed ingepakt in verse grond, al moet ik ze niet vergeten binnen te halen als het weer diepvries weer wordt. En als laatste de bruine bak tot de top gevuld met gulden roede en sedum stengels. De sneeuw die er nog wel lag plakte goed onder de klompen die ik aan had, want voor ik het wist liep ik door de tuin met 10 cm hoge plateau zolen.
De zon zakt achter de bibliotheek, straks steekt hij nog even om de hoek in de steeg, en schijnt hij in mijn gezicht als ik in mijn stoel zit. Ik ga alvast een glaasje wijn klaar zetten.

Potten

2010-01-13T14:19:00.002+01:00

De boot winterklaar maken

2010-01-08T17:10:00.005+01:00

De lucht is stralend blauw en inmiddels rood, het heeft natuurlijk de hele dag gevroren dat het kraakte en nu pas gaan we de nacht in. Zocht ik al eerder eens bevestiging voor het nut van een boot, vandaag is het nogmaals niet voor niets gebleken.
De Dolte is de vaart door de stad Workum en onder het sneeuwwitte laagje ligt een geel laagje prut. Dat schaatst voor geen meter en is bovendien nat. Sinds een uurtje wordt er geschoven. Alle sneeuw aan de kant, het bovenste laagje ijs er van af, en een klein laagje water blijft staan. Stel je nou voor dat dat vannacht bevriest, en iedereen doet later even zijn eigen stukje.
Kunnen we toch morgen een leuk stukje schaatsen.
Maar van het schuiven word je moe en dus hebben de mannen een thermoskan thee mee, en waar kun je dat het lekkerste drinken?
Ik heb de kachel aan boord aan gedaan, het licht kunnen ze zelf wel vinden.

Bordjeglijden

2010-01-07T21:13:00.006+01:00

Ik geloof dat onze PR hier niets aan toe te voegen heeft.

De politie dacht daar een paar uur later héél anders over.

Het grote aftellen is begonnen

2010-01-07T20:06:00.002+01:00

Vandaag is het grote aftellen begonnen.
Twee weken geleden gingen we weer richting zomer, 7 dagen geleden richting oliebollen 2010, drie dagen geleden begon het aftellen naar de voorjaarsvakantie en vandaag is het nog 126 dagen tot de HT-sloepenrace. De zomervakantie laat nog 182 dagen op zich wachten.
Maar het allerbelangrijkste, vandaag ben ik op de helft van mijn autoloze jaar. Als ik het volhoud nog een half jaar geen epileptisch insult te creëren, dan mag ik 7 juli weer in mijn automobiel stappen.
I'll dream on.....

Ha!

2010-01-02T16:56:00.003+01:00

Wat me nog het meest verbaasde is dat ook vanmorgen de verf weer gewoon droog was. Misschien is de plank gewoon bevroren. Maar droog of bevroren, de bank zit in elkaar. En al zeg ik het zelf, alsof hij er jaren inzit. Het enige wat er nog op moet is een sticker dat er een brandblusser in zit. Maar dat kan in het voorjaar ook wel, samen met het plamuren van de schroefgaatjes en... Maar daar denk ik nu niet aan, vandaag ben ik blij met het feit dat er weer wat af is.
Op naar het volgende project!

Koud

2009-12-30T20:36:00.003+01:00

Zo koud was het aan boord nog niet. Het vroor toen ik binnenkwam en nadat mijn handschoenen uit waren moest direct de kachel aan want anders had ik er niets kunnen doen.
Toen het buiten harder vroor was het binnen warmer, gek? Nee, de zon scheen, en met zoveel ramen in de tent en in de stuurhut is het dan goed te doen. Maar vandaag dus niet.
De planken die ik twee dagen geleden had geschilderd waren droog en dus mocht de laatste laag er op. De verf stroperig, heb ik maar eerst bij een vriend wat koffie gedronken zodat de temperatuur in de stuurhut wat opliep, en ik hoop dat er morgen nog wat gedroogd is, wie weet krijgen we nog wat zon! De kachel heb ik ook nog maar even door laten branden, goed doel toch?

Overijverig, vs goed georganiseerd

2009-12-22T18:19:00.002+01:00

Op de merk stond een kerstboom. Voor ons mooie gemeentehuis. De merk lag onder de sneeuw en zelfs het frequente fiets en loop verkeer kon geen einde maken aan het mooie winterse plaatje.
De gemeente wel. De boom ligt plat en wordt opgeruimd, het is bijna kerst en met kerst kun je natuurlijk geen kerstboom hebben staan waar je op moet letten.
Goed georganiseerd, natuurlijk! Maar een kerstboom zou toch tot na de kerst moeten blijven staan, moet de burgemeester maar zo nu en dan een extra rondje maken om te controleren.

2009-12-19T14:59:00.003+01:00

Ik hoorde al dat ze er spectaculair bij lag

De muts op het boordlicht, de ribbel waar de handrailing onder zit.
De sneeuw op het dashboard is minder gepland, raampje stond nog op 'ventileren'
De druppels naast de sneeuw waren geen water trouwens.

Slachtoffer

2009-12-18T16:49:00.004+01:00

Hij lag verlaten aan de overkant van de weg. Tegenover een huis dat in de verkoop is. Het touwtje waaraan vanmorgen getrokken is er nog aan. Ik stel me zo voor dat hij een jaar of wat op zolder heeft gestaan en toen vanmorgen met vreugde opgehaald is. Vrolijke kinderen die er op naar school mochten, getrokken door vader die deze dag maar vrij heeft genomen, omdat hij gister met geen mogelijkheid van zijn werk naar huis kon komen en dat risico niet nog eens wilde nemen.
Vlak voor dat ze bij school waren is hij ingestort, oud versleten en misschien wel vergeten binnen te zetten na een korte sneeuwperiode een paar jaar geleden. Hij had nog wel gewild hoor, maar zijn knieën hielden het niet meer.
Vanmiddag was hij weg, ik hoop dat iemand hem meegenomen heeft, misschien om hem te maken en morgen weer te gebruiken.

Extreme Logging

2009-11-22T21:12:00.004+01:00

De oud-leerlingenvereniging van mijn zeevaartschool in Delfzijl had een reünie annex jaarvergadering. Dat is om en om in de stad Groningen of in Delfzijl. Delfzijl wordt wat drukker bezocht omdat dat aan de haven is en we dan als "watermensen" wat hebben om over te kletsen. Velen zijn de 60 al gepasseerd maar sommigen varen ook nog. Dus verhalen over plaatsen om te laden, veiligheidsmaatregelen in Amerika, spuiten in bovenste buitenste bilkwardanten een kleine week na het verlaten van de haven, genieten en lachen valt er genoeg.
Meestal ben ik de jongste. Meestal ben ik de enige vrouw die leerling is geweest. Meestal hebben we desondanks een hoop lol. Want zeg nou zelf, praten over varen verveelt toch nooit. Na een uur of 4 en veel capucijners, uien, een biertje (of twee) en een hoop ervaringen van anderen rijker was ik blij dat ik op de fiets was gegaan.

Zondagmorgen stond in het teken van de herfstkap in Langweer. De wilg onderging zijn driejarige snoei, de boot onderging een flinke koelwaterbehandeling en wij een dag buiten. Heerlijk.

spaarlamp

2009-11-11T17:53:00.004+01:00

De bon lag al een tijdje in het postmandje. Maar het gebrek aan zin om mijn financiën even te doen hield mij ook tegen de lamp op te halen. Twee dagen voor de einddatum heb ik moed verzameld, rekeningen betaald en mocht de lamp eindelijk in een fitting in ons huis.
Het doel is niet helemaal bereikt. Op twee lampen na heb ik in huis helemaal geen conventionele lampen. Dus heb ik een spaarlamp vervangen door de nieuwe led lamp.
Behalve dat we in het hele huis nu minder stroom verbruiken is het idee ook nog goed voor onze moeder aarde. Wat mij dan ook dwars zit is de rest van de wereld. De industrie die geen bewegingsmelders gebruikt en de peertjes gewoon de hele nacht laat branden. De peertjes niet vervangt door iets energiezuinigers. Gebouwen die volledig verlicht zijn voor niets.
Al die kilowatts die wij als "zuinigerds" met elkaar besparen worden door anderen in steeds ruimere mate opgemaakt.

2009-11-05T16:12:00.003+01:00

Op dreef

2009-10-19T21:58:00.006+02:00

De Beurtveer en de Strontrace zijn weer van start gegaan
Ik lag aan het einde van het Soal plaatjes te schieten
Maar vooral uit de wind en in de zon te genieten van het schouwspel

Deze schipper was de kleurrijkste

Samen onder het zeil door kijken

Wie de kleine taak niet eert is de grote niet weerd

De laatste hand aan de kluiver voor het hijsen

Ouderwets was drogen aan een lijn, wie doet dat nou nog

Goed doel

2009-10-13T08:06:00.002+02:00

En als ik dan eens een keer zou twijfelen waarom ik deze boot heb gekocht...
Dan is die onzekerheid bij deze aanblik snel weer weggenomen.

Vriendelijk

2009-10-06T23:25:00.004+02:00

Eigenlijk heb ik pas heel laat leren autorijden. Ik was 24. En dus heb ik heel wat bussen en treinen van binnen gezien, tenminste als ik de binnenkant van mijn ogen niet aan het bekijken was. Lijn 41 naar Groningen, instappen achter het huis van mijn ouders, uitstappen op het Zuiderdiep. De Wadloper naar Groningen en later naar Harlingen om te varen, instappen achter mijn flat aan de Palissadestraat (moest ik wel over het hek en over het spoor, maar toen vond ik dat niet gevaarlijk).
Lijn 41 stond voor de terugweg altijd al klaar bij het busstation naast Ome Loeks, dan kon je er alvast in gaan zitten, na 10 minuten kwam de chauffeur de rittenkaart en later de strippenkaart afstempelen (is dat ding al zo oud?).
Als ik met de trein ging mocht ik, en mag ik nog steeds, van mijzelf een stripalbum kopen. Alleen dan, want anders koop ik er te veel. Ik zet er altijd in welke datum het is en welke reis ik maak en waarom. Leuk om zo nu en dan te lezen. "10 juni 1988 Delfzijl, Harlingen varen op de Navigator"
En toch kan ik mij niet herinneren dat het normaal was om bij het verlaten van de bus de chauffeur te bedanken, of te groeten. Volgens mij ging je er gewoon uit.
Het valt me nu op, dat, wie er ook uit de bus stapt, altijd:"hoi" "doei" "bedankt" "eui" de botste reiziger groet.
Ik ben daar blij om. De wereld is zo gek nog niet in deze tijd!

Paniek

2009-10-06T18:43:00.005+02:00

Blinde paniek in het friese busland, overal hangen folders en de chipkaart wordt overal gepromoot. Niemand heb ik er nog gebruik van zien maken, en na het onderzoek van vanmiddag verbaast mij dat niets.
Ik ben nogal van de automatisering, sorry maar ik vind het gewoon leuk als dat soort dingen het doen, je stelt wat dingen in en opeens hoef je niet meer 5 minuten voor sluitingstijd naar de super of het postkantoor om een strippenkaart te kopen. De oorzaak waarom ik altijd te laat ben met het kopen is tweeledig, één, ik ben een nogal vergeetachtig typ als het om dit soort dingen gaat en twee, ik kom bij het postkantoor pas na sluitingstijd in Workum aan, bij de super denk ik meestal aan eten en wasmiddel en niet aan de kaart.
Dus als het saldo automatisch wordt aangevuld als het onder de €5,-- komt vind ik dat lekker. Maar na al het computerinstellen moet er nog wat gebeuren, ik moet lijfelijk iets activeren en dat kan niet in Friesland. Tenminste niemand weet waar. De buschauffeur niet, Connexxion niet, de OV chipkaart stelde voor dat ik naar Amsterdam kwam om hem te activeren. Of dat bij mijn postcode in de buurt was misschien, kon ik niet een keer met de auto?
Natuurlijk kan het wel, natuurlijk is er iemand die denkt, hoe kan ze dat nou missen, natuurlijk ben ik de domme gans. In alle voorlichting op sites en in de krant werd dat stukje informatie dat ik nodig heb net over geslagen. Ik heb met buschauffeurs gepraat, die de handleiding in de binnenzak hadden, maar daar stond het zelfs niet in. Ik mocht meezoeken.
Ondertussen brandt mijn kaart in mijn jaszak, is er al €0,02 van mijn rekening afgeschreven als verificatie, maar heb ik vanmiddag weer een nieuwe strippenkaart gekocht. Wie weet zijn de Friezen toch beter in het vasthouden van de oude tradities dan het voorlopen met nieuwe zaken.

Herfst

2009-10-03T18:58:00.005+02:00

We liggen niet op het Starteiland. Tot voor afgelopen donderdag was dat wel het plan, de zeilers die volgend jaar met elkaar gaan zeilen zouden de kans krijgen om voor het eerst met elkaar te varen.
Maar de meeste weermannen hadden het goed en er staat een flinke wind deze zaterdag. Niet dat mijn mannen dat niet aan kunnen hoor, zij hebben al vaker gezeild met een hoop wind, en niet onverdienstelijk ook, maar de meesten houden niet van wind.
Dus kijk ik naar buiten vanuit onze warme woonkamer. Ik heb de Leeuwarder uitgeplozen, de houtkachel snort en zo nu en dan valt er wat creosoot naar beneden. Na een wijntje val ik spontaan in slaap met "the long way down" op de achtergrond.
Nog twee weekendjes zeilen, de training van dit weekend volgende week of de week daarna en de herfstwedstrijden het laatste weekend van de herfstvakantie. Weet je, ik denk dat ik er wel aan toe ben.

2009-10-02T21:29:00.005+02:00

Lesgeven is niet altijd even makkelijk, stel je moet onderwijzen in het gebruik van een micrometerspeermaat. Het op maat maken van het instrument, het uitmeten van de meetlocatie en voor de leerlingen de posities waarin gemeten moet worden. Dit gaat allemaal volgens een protocol dus dat is nogal nauwkeurig werk.
Gelukkig zijn er mensen die weten hoe het moet, dus toen Cor (van de sleepboot Holland waar we die enorme zuigers en voeringen van hebben) vanmorgen aan de koffietafel zat was ik enorm blij. De meter werd opgetuigd, de posities in de voering uitgemeten en toen kon het meten beginnen. Zie hier de meest ideale meetposities.
En ik moet toegeven, ik weet nu ook hoe het moet, ik geloof dat het protocol begint met:" Haal een eerste jaars uit de klas, want daar pas je zelf nooit in."

Langweerderwielen

2009-09-20T20:23:00.004+02:00

Wartena ligt niet om de hoek, maar sinds ik niet mag autorijden is de boot een prima middel van vervoer gebleken. Het is maar net iets langzamer dan het openbaar vervoer, maar veel leuker en zeker romantischer. Vrijdagavond na het werk zijn we gewapend met kaasjes en rode wijn gaan varen en op de Langweerderwielen voor anker gegaan. De zon zagen we ondergaan en de sterren in hun volle glorie zichtbaar worden. Met zo weinig strooilicht is dat een bijzonder schouwspel.
's Ochtends bleek de wind iets gedraaid, maar de ochtendnevel en de opgaande zon kon ik met een kopje thee en mijn boek niet missen. Wat wil een mens nog meer! Om een uur of 10 ankerop gegaan en, via de Goingarijpsterpoelen, het Margrietkanaal, het Pikmeer, Tryehûs en de boze brugwachtster van Wartena, 3 en een half uur later ligplaats gekozen langszij de Máxima. De bus of trein hadden dat niet beter kunnen doen...

Skoulûke

2009-09-20T19:59:00.005+02:00

Ons opleidingsschip de Prinses Máxima was één van de grote publiekstrekkers op het waterfestival in Wartena. En plaats van touwtrekken was er het WK schouwtrekken door en voor de plaatselijke jeugd georganiseerd. De deelnemers werden geronseld tijdens het maal in het Skûthûs (niet te verwarren met skiethûs). 4 Leerlingen en onze scheepskok gingen de uitdaging aan en kwamen tot ver in de voorrondes, maar uiteindelijk moesten ze natuurlijk tegen elkaar en vielen er teams af. De finale was zinderend, en gelukkig ging er een leerling met zijn team met de eerste prijs vandoor en de troostrijke 2e prijs was voor onze onvolprezen scheepskok. 's Avonds mochten we vanaf de woning van de Máxima genieten van de vlootschouw, de slepers, pramen, notarisbootjes, politieboten en opduwertjes waren mooi verlicht en een ieder op de bijzondere scheepjes was in opperbeste stemming, hetgeen niet volledig "oorzaak drank" was maar zeker wel deels.

Als ik (nog) ouder mag worden

2009-09-09T15:33:00.006+02:00

Als mijn bus aan komt rijden op het busstation van Bolsward staat er al een hele groep te wachten. Ze wachten op de bus, ik weet nog niet waar heen maar hoop stiekem dat ik daar achter kom in het half uur dat ik op mijn "aansluiting" mag wachten.
Ik ben niet nieuwsgierig hoor, maar wil natuurlijk wel alles weten. Vanaf de bosjes kan ik de groep bespieden en met mijn oordopjes in valt dat niet eens echt op (laat mij dat nou denken...). Er komen een vader en een dochter langs fietsen, het meisje weet duidelijk al dat opa die dag de hort op gaat met zijn vrienden. Ze lacht breed uit en zwaait al voor dat opa het kan zien. Opa zwaait terug en als zijn kleindochter voorbij is vertelt hij nog wat over haar of zijn (schoon-)zoon want het groepje volgt het fietsende duo tot het de hoek om gaat.
De fotograaf van deze groep doet dit waarschijnlijk altijd al, waarom ik dat denk weet ik niet, hij staat een beetje los van de groep en ik heb het gevoel dat hij zich zo een houding kan geven. Hij heeft drie tassen om zijn schouders en nek. Eén met een moderne digitale camera, één met een camcorder en ik hoop dat in de derde gewoon zijn portefeuille en leesbril huizen, want anders wordt het wel wat zwaar voor deze man die ik op achter in de 70 schat. Dit derde tasje is van Bjorn Borg en kreeg je een paar jaar geleden bij een lidmaatschap van BNN, dat verklaart dan meteen waarom deze man met de moderne apparatuur om kan gaan, jong van hart.
De bus komt, een luxe bus zo als dat heet. De deur gaat open, en de buschauffeur stapt uit om de bagageruimte open te doen, voor wacht iedereen met instappen tot de man weer achter zijn wiel is gekropen, achter stapten alvast wat doortastende dames naar binnen om de beste plek te hebben. Er staat geen bestemming op de bus zie ik enigszins teleurgesteld, en na een paar minuten rijdt hij weg, vol, behalve de achterbank, hoe anders dan de gemiddelde lijnbus met scholieren.
Ook mijn bus doemt op, ik stap in, stempel bij, en sluit mijn ogen nog even.

Koud

2009-09-05T17:16:00.002+02:00

Het is niet koud genoeg. Je kunt, ondanks de storm die woedt en de regen die een poging doet elke keer dat ik naar buiten ga, nog steeds met alleen een t-shirt aan op pad. Het raam in de kamer staat open en de deur van de hal slaat dicht, ik wil wel een trui aan, maar dan heb ik het straks weer veel te warm. Om mijn behoefte aan kou te bevredigen heb ik hout gehaald van buiten en dat bij de kachel gelegd. Wie weet komt er binnenkort een dipje zodat de kachel aan moet, wie weet.

Frysker

2009-09-05T17:09:00.003+02:00

Het was de bedoeling dat deze speciaal voor Friesland ontwikkelde halve bus een succes zou worden. Natuurlijk is het dat ook voor de vervoerder. Op de rustige lijnen of momenten zetten ze deze bus in. De klanten zijn er inmiddels aan gewend, de harde stoelen, de volle bussen, het vele plastic, de rammelende motor achterin als de bus langer dan een paar tellen stil staat om de weg op te draaien. Maar sinds deze week moeten we allemaal onze jassen goed dichtknopen in de bus want we kwamen er achter dat een deel van de deuren gewoon open waait tijdens het rijden en dat je coupe dan in de war gaat en je spijkerbroek nat wordt.
We rijden tijdens deze foto een kilometertje of 80.

Peer

2009-08-19T19:57:00.003+02:00

Ik loop door de tuin met de wederhelft en we hebben het over de eetbare opbrengst. Rode bessen te over, zalig geurende lavendel, nog steeds rucola, zwarte bessen genoeg voor 3 keer 2 liter creme de cassis. De Japanse wijnbes is donkerrrood en zoeter dan ooit en er komen zelfs toeristen aan de deur om te vragen of ze mogen plukken.
Ik ben verslaafd aan peren, harde peren, zo hard dat je tanden bijna uit je mond breken als je een hap neemt. Vooral Conference. Dus heb ik een boom, helemaal voor mezelf. Gesnoeid volgens het boekje. Na de bloei zag ik geen resultaat, maar net haalde ik er één af. De enige.
Maar wel keihard en morgenochtend helemaal voor mij alleen.

Auto kopen?

2009-08-17T09:00:00.004+02:00

Je weet nooit hoe een koe een haas vangt!
Mooie Seat, wegens omstandigheden te koop en dus net op Marktplaats gezet. Rijdt lekker, heeft meer onderhoud gehad dit jaar dan dat er in gereden is.
Ik zal 'm binnenkort even wassen.

Koud bier

2009-07-30T00:03:00.003+02:00

Grolsch heeft het weer voor elkaar. Op het blikje is temperatuurgevoelige verf aangebracht. Is het woord koel blauw dan is het bier gegarandeerd koud genoeg, en zalig om te drinken.
Natuurlijk kon Heineken niet achterblijven, zij hebben een ster op hun blikjes aangebracht. Is de ster rood dan is het bier gegarandeerd niet te zuipen.

2009-07-17T07:40:00.004+02:00

Een heerlijk voorproefje van vakantie, drie dagen zonnen, zwemmen (met een zwemvest aan), surfen, op bezoek bij vrienden en bij opa en oma.

Opnieuw

2009-07-10T10:16:00.004+02:00

Ik werd gister wakker tussen de cv en de eettafel. Ik lig graag op de grond, vaak met de krant of met een kussen, soms voor de houtkachel. Ik vond het vreemd dat ik daar lag en ben naar de bank gelopen en daar onmiddellijk weer in slaap gevallen. Toen de telefoon iets later ging merkte ik dat ik enorm verzuurde spieren had en op mijn tong gebeten had. Heel voorzichtig kwam mijn bewustzijn binnengedreven dat ik wel weer eens een epileptisch insult gehad zou kunnen hebben, zoiets maakt je niet bewust mee, maar aan de hand van de verschijnselen kon ik niet anders concluderen.
De gevolgen voor het dagelijks leven zijn niet mis, de nu volgende rijontzegging van een jaar en de medicijnen als vervelendste, dus ik heb er wel even over nagedacht of ik Han en de dokter zou bellen, maar ik voelde me zo beroerd dat ik wel moest. Bovendien zou ik mezelf nooit vergeven als me achter het stuur wat zou overkomen.
De auto waar ik net weer een week of 4 in rij staat bij de garage. Ik denk dat ik maar eens een tukje ga doen op de bank!

zomer

2009-07-08T15:09:00.003+02:00

Heel langzaam begint het ongeloof van zoveel regen, gekentekend in korte broeken onder een snel gegrepen paraplu, zich om te zetten naar acceptatie. Ik zag net een goed regenpak op de fiets, en mijn tuin is helemaal blij.
3 Kilo zwarte bessen en 4 kilo rode. Met zoveel zon was de opbrengst enorm.Ik vond het nog al wat, de vogels ook want zelfs zonder net kregen ze het niet op. Ik wist echt niet wat ik met al die bessen aan moest. Vooral die zwarte. De jongste is gek op zwarte bessenjam op zijn croissant, maar 10 potten krijgt hij zelfs niet op. Ik zelf ben verslaafd aan rode bessen met frambozen met wat witte brood, maar na een kilo krijg zelfs ik buikkramp.
Dus toen ik in een blad wat ik zo nu en dan los koop een recept zag voor Crème de Cassis was ik als een kind zo blij. Mijn moeder kwam gister helpen plukken, en nu dus in de keuken. Ik ben in ieder geval 2 kg zwarte bessen kwijt tot de winter, samen met 3,8 liter Wodka. De rest is 3 flinke potten jam geworden. De rode staan nu in de koelkast met frambozen en wat basterdsuiker, een deel is jam, zalig met een croissantje op zondagmorgen, en een kilo ben ik los in aan het vriezen. Nu maar hopen dat is niet vergeet te schudden zo nu en dan.
Zo komt zelfs Jan Splinter door de winter, en ik door een regenachtige zomerdag.
Wie weet er nog een goedkope aardbeien boer?

In afwachting

2009-07-03T16:29:00.004+02:00

Snikheet was het daarnet. De vliegtuigen kwamen laag over Workum om maar niet geëlektrocuteerd te worden, we zien hier nooit vliegtuigen, en ik heb de accu's in de achtertuin maar even afgedekt. Ook de tafel en tuinstoelen heb ik van het gras gehaald en de hangmat uit de boom. Mijn tuin is in afwachting van de grote bui.
Zelf ben ik de hele week al niet tot enige actie te bewegen. Sinds ik met Fimme zondagavond voor een gesloten spoorbrug lag, en we daar genoten van "niet verder kunnen" en dus besloten dat dat synoniem was aan "niet verder hoeven", is mijn lijf in de vakantiemodus terecht gekomen. Ik doe mijn werk op school wel, maar het koffiedrinken duurt wat langer en de verslagen die ik nog moet nakijken voor de late inleveraars laat ik bewust nog even liggen. Ik vertel mijn leerlingen altijd dat het veel lekkerder is om nu met een biertje op de dijk te zitten met wat mooie dames in de buurt, dan verslagen te schrijven. Helaas kan het plandeel van hun hersenen dit niet aan. Maar sinds vanmiddag is het dan toch zover; zomervakantie.
Het dondert en het bliksemt, de straat is zo goed als leeg op een naar huis snellende fietser na. Ik keek net op buienradar. Het ziet er helaas naar uit dat het droog blijft in mijn tuin.

Positief

2009-05-26T18:31:00.003+02:00

Vandaag zag ik een lepelaar
Vandaag had ik leerlingen in het VMBO die hard werkten
Vandaag las ik het stageverslag van een collega dat er goed uit zag
Vandaag mocht ik van mij zelf met de trein reizen
Vandaag had ik vakantiegeld op mijn rekening staan
Vandaag had ik hardwerkende MBO leerlingen
Vandaag kreeg ik het rooster waar ik al een jaar voor vecht
Vandaag was het dinsdag en was een vieze mop niet nodig
Vandaag was de terugbus op tijd
Vandaag had ik een spectaculaire meteorologische nacht achter de rug
Vandaag kwam ik thuis en werd er al gekookt
Vandaag mocht ik van de neuroloog weer autorijden

Vandaag had ik nog niets gehoord van de medische dienst van het CBR......

Voor anker

2009-05-24T22:07:00.003+02:00

Het zoeken van een stukje papier aan boord is nog een hele onderneming. Uiteindelijk wordt het een elektro schema waar Han de GPS out op heeft vastgelegd. Het papiertje mag dus niet weg.
We zouden gaan zeilen, het hele hemelvaart weekend. Andere bezigheden hielden ons aan de wal. Zaterdagmiddag toch nog vertrokken. Geen wind. Ik moest zo nodig dus toch de Dacron lappen er bij getrokken maar na een uur waren we niet verder dan de luwte van Kornwerderzand, waar we dan ook maar ten anker gingen.
De meeste schepen lagen richting het zuidwesten en in die richting hebben we het anker dan ook vastgetrokken. (Met de motor, want met de wind had dat nog een uur geduurd) Na een half uur werd het water als een spiegel, helemaal geen rimpeltje meer.
Maar als door een onzichtbare hand draaiden alle schepen naar het noorden. Daarna pas komt de wind en de kleine rimpeltjes op het water. Wij draaien het eerst, daarna de buurmannen die 200 à 300 meter zuidelijker van ons liggen. Het pakje van 4 jachten met borrelende vrienden draait het laatste.
Koers houden met wat drank op is, zelfs voor anker, een onzekere zaak.

Inademen, uitademen.

2009-05-20T08:15:00.003+02:00

Volgende week woensdag loopt mijn autovrije zondag af. De zondag die heeft een half jaar geduurd met een kleine ontkenningsfase in januari. Net belde ik het CBR, zij nemen een beslissing in deze en ik hoorde net dat mijn eigen verklaring nu bij de medisch adviseur ligt. In één adem zij de mevrouw aan de lijn dat ik dan tussen 4 en 6 weken moest wachten op de uitslag.
Met een beetje pech wordt, vanwege de verwerkingssnelheid bij het CBR, mijn autovrije zondag verlengd tot de zomervakantie.
Eventjes geduld nog want het busje komt zo!

Identiteitscrisis

2009-05-11T21:48:00.003+02:00

Ken je dat?

2009-05-07T17:38:00.004+02:00

......van die dagen dat je eigenlijk niet uit bed had moeten komen, en als je dat gedaan had dan was er zelfs nog van alles mis gegaan. Vandaag was zo'n dag.
Dus ik ga zo héél voorzichtig in een klein hoekje zitten met een biertje en kom er de eerste uren niet meer uit.

Delfzijl

2009-05-04T17:38:00.003+02:00

Vrijdag 1 mei, ik was om een uur of elf vastgemaakt in "het dok" en al klaar om te genieten van het zonnetje. Maar eerst een bezoek aan de havenmeester. De haven ligt tegenover het oude "nieuwe" internaat van mijn oude zeevaartschool. De eetzaal is nu het clubgebouw van de vereniging en het oude internaat , het schip "Bonaire", ligt, voor zover ik weet, in Den Helder voor restauratie. De havenmeester rekent uit wat ik moet betalen en in de kamer ernaast wordt stofgezogen. De tussendeur gaat open en direct weer dicht, de mannelijke zuiger aan de andere kant geeft ons het gevoel ons betrapt te hebben. Na het afrekenen (€ 5,80 inclusief toeristenbelasting) gaat de deur weer open en wordt er aan de havenmeester gevraagd of we zover zijn dat er ook in het kantoor gezogen kan worden. Er komt een bevestigend antwoord. Ik kruip met een boek in mijn kuip en onder het genor van een kopje thee kijk ik om me heen.
Iedereen klust hier aan zijn boot. Er wordt geverfd, geschuurd, gesmeerd maar vooral ook gepraat. Over hoe het moet en wat nu het handigst is. Als ik uit het zicht ben staan de heren, in het Gronings, mijn boot te bespreken. De diepe kuip, de zooi en de bult met zeilkleding gaan over de tong, maar de conclusie is positief, gelukkig maar. Eén van hen komt met een sigaar en al zijn moed in de aanslag vragen wie de boot gebouwd heeft. Ik kan de liefde voor Magje slecht verstoppen en dus is hij inmiddels volledig op de hoogte.
De zon zakt achter de schoorsteen van de oude eetzaal en en de man die vanmorgen het clubgebouw stofzuigde geeft nu de Buxus water die daar in bakken staan. Hij gebruikt een rode jerrycan waar ieder ander zijn benzine in bewaart.

Maar daar ís toch helemaal niets?

2009-05-04T09:50:00.006+02:00

Ganzedijk in het Reiderland. En na drie dagen onderzoek zijn we tot de conclusie gekomen. Dat is er ook niet.
Maar de rest van de Provincie Groningen zuidelijk en gelijk aan het Damsterdiep was zeker de moeite waard.

Varen naar Groningen

2009-05-04T09:34:00.003+02:00

En als je dan al "beond the end of the world" bent kun je net zo goed doorvaren. Dus zondagavond de 26e voer ik van Grouw naar het Bergumermeer. Onderweg kwam ik een collega tegen in een zeilboot en voor dat de zon onder ging zag ik een steiger van de Marrekrite. Alleen varen is eenzaam, het geeft je kans te overleggen met je zelf en te dromen maar ook ongehinderd te vrezen. Zo op mijn achterbank met een glaasje rosé en de Schuttevaer, kon ik mij daar helemaal vrijwillig aan overgeven.
Vooral het passeren van sluizen en naar de wc gaan zijn de grootste uitdagingen van het alleen varen. Voor de sluizen heb ik mijn middenboldertje, daar kan ik bij vanuit de kuip, en als ik Margje stil leg bij een muurbolder dan zijn de meeste sluismeesters onder de indruk. Maar dan het plassen, dat duurde even voor ik dat onder de knie had. Gelukkig is het van Starkenborgh kanaal niet zo druk bevaren, want de constructie van een Ikea trapje en een puts blijkt net zo hoog te zijn als mijn stuurstoel.... Stel je voor, daar hoeven de collega vaarweggebruikers wat mij betreft niet van onder de indruk te zijn.

Drukke agenda

2009-05-04T09:21:00.003+02:00

Het zeilseizoen loopt als je kinderen in de Flits zeilen grofweg van eind maart tot eind oktober. Dat is best lang. (Maar valt best mee als je het vergelijkt met dat van de Splash of de Optimist) Veel evenementen komen op een vaste plaats in het jaar en worden meestal goed bezocht. Sommige evenementen wat minder.
Vorig weekend waren we uitgenodigd in Grouw, voor veel zeilers is dit verder dan het einde van de wereld. Laten wij het ons geheimpje houden, het was beregezellig en er is leuk gezeild.

Naar huis

2009-04-23T07:02:00.004+02:00

Vanmiddag mogen ze naar huis. Tenminste, als ze hun hele PTA hebben doorlopen. De meesten hebben alle toetsen wel af, de cijfers moeten naar Groningen om toestemming te krijgen om schriftelijk examen te mogen doen. Maar de handelingsopdrachten hebben geen datumdruk. Maar moeten wel af zijn om een diploma te kunnen krijgen. En aangezien er nogal wat opdrachten zijn, in mijn machinekamer, aan boord, koppelen op het plein, knopen splitsen, natuurkunde en nautisch Duits, zien de heren door de bomen het bos niet meer. Gister en vandaag komen ze als een kip zonder kop mijn machinekamer binnen, schakelen een paar accu's of verwisselen een filter en raffelen een verslag af. Dat kan natuurlijk nooit het doel zijn geweest en dus, voor ik het afteken, moeten ze mij overtuigen dat ze het doel van de opdracht bereikt hebben.
Resultaat, een machinekamer waar het lijkt alsof er een bom ontploft is. Hij ligt vol met draadjes, olie, pakkingmateriaal en foute schema's van het koelsysteem van onze CAT. Vandaag dus de laatste kans voor ze naar huis gaan. Ik wens ze succes!

Mevrouw, ik heb vandaag het licht gezien.

2009-04-15T18:39:00.003+02:00

Vandaag is het voor het eerst gebeurd, dit jaar dan. Want elk jaar verkijken mijn superleerlingen zich op het motorenwerkstuk. En elk jaar, een week voor dat ze met studieverlof gaan, moeten ze er nog aan beginnen. Hoezo het puberende brein is er nog niet aan toe.
Alles is dus in gang gezet om ze te helpen. Persoonlijk coach gesprek, meerdere opmerkingen, hulp, overzichten in de gang, brieven naar huis. En vandaag zagen de meesten het licht. Er is heel wat ingeleverd nagekeken teruggegeven voor aanpassing en, gelukkig ook, afgevinkt. Vandaag is er ook een verslag van iemand anders uit het archief verdwenen, een goed verslag. Ik ben benieuwd wie er met nét zo'n goed verslag op de proppen komt. Vanaf vandaag is de machinekamer dan ook verboden terrein zonder begeleiding van een collega. Tot na de diplomauitreiking.

Zonder

2009-04-09T21:07:00.002+02:00

Vanmorgen was ik bij de dokter. Hij deelde mij mede dat, bloed technisch, met mij alles in orde is. Waarden als van een jonge meid, geen ontstekingen, geen afwijkende leverfuncties.
Dus heb ik net een beugel Grolsch gekocht om het te vieren.
Niet alleen daarom, maar ook vanwege een geslaagde transformatie. Vandaag moest het namelijk gebeuren, de werkplaats Margje moest omgetoverd worden tot moederschip Margje. Laatste klusjes, die heel handig zijn als je net je schroefmachine hebt opgeborgen onder het bed. En dan verf er uit, kussens er in, schuurpapier er uit, bier er in, hout er uit, sinas er in, kraalschroten naar zolder, zeilpakken van zolder aan boord.
De voorramen hebben nog geen betimmering, maar het licht in de stuurhut brandt, de kachel werkt, de koelkast is koud en .... oh, wat mis ik mijn voiture met zo'n make-over.

Stokrozen

2009-04-06T13:54:00.009+02:00

Ik zit aan de achterkant van ons schoolgebouw, logisch de machinekamer zit wel vaker achterin op een schip. Dat ik stuurboord achteraan zit geeft helaas een probleem. Collegae denken dat ik geen last heb van alle rotzooi die bij mij achter het lokaal wordt gedumpt. Ik heb dus een fijn plan. Uit mijn tuin heb ik stokrooszaadjes meegenomen en die ga ik planten, en wie weet is alle troep binnen twee jaar overwoekerd.

Toen we vanmorgen aan het planten waren vonden we ook nog een geheime bergplaats. Ik geloof dat wat 4e jaars leerlingen hier een feestje gebouwd hebben. Er lag ook nog een voorraadje halve liters bier. Dat gaat binnenkort bij mij aan boord denk ik.

Rob de Nijs

2009-04-05T19:07:00.004+02:00

De omlijsting van de voorramen bestond uit 7 stukjes verrot hout. Ik heb ze maar als mal gebruikt om het nieuwe hout te zagen. Gelukkig kreeg ik wat tips want anders was dat nooit gelukt, wat dacht je van een potloodje van één cm aan een tangetje met een kromme bek. Natuurlijk om het aluminium kozijn af te tekenen terwijl je maar 2 cm speling hebt aan de binnenkant. Nu zijn het nog maar 2 delen en is er aan het grote zaagwerk, voor deze winter, voorzichtig aan een eind gekomen.
Rob de Nijs? Nou die spleet tussen de stukjes hout middenvoor die deden me aan het gebit van Rob de Nijs denken. Ik had een vriendin die daar enorm gek op was. Mijn betimmering krijgt nog een beugeltje om de boel bij elkaar te houden, volgens mij heeft Rob dat nooit gedaan.

De kliko's staan er weer

2009-04-02T19:18:00.004+02:00

Als je in Workum je ligplaats aan de oever van de Dolte kiest heb je in de zomer de beschikking over een Kliko voor je scheepsafval. Vanmiddag stopte er een grijs kenteken van de gemeente naast mijn jacht, hij had een Kliko uit de winterslaap gehaald en dat was het eerste teken van het vaarseizoen. Dat het ook met schepen aanmerkelijk drukker was, is ook een gezellig teken, mensen voelen zich verbonden zo vroeg op het water.
Mag ook wel, want met deze temperaturen moet je toch eigenlijk op de achterbank van je eigen jacht zitten genieten van de zon...
Tot die tijd sla ik nog wat spijkers in de kombuis en maak ik mallen om de aluminium ramen te kunnen betimmeren. En tot mijn grote genoegen begint het al aardig ergens op te lijken. Strak plafonnetje niet?

Die laat je in hun waarde!

2009-03-26T07:31:00.003+01:00

Ik zat op het Fivelcollege in Delfzijl en besloot dat ik een girorekening moest hebben. In de Spar, die aan de overkant van de straat in een bouwkeet zat, was een postagentschap en daar opende ik mijn girorekening.
Waarschijnlijk zat de behoefte aan onafhankelijkheid er toen al in.
Nu, 25 jaar later, is mijn girorekening opgezegd. Heb ik, zonder dat ik dat zelf wilde, opeens een bankrekening. Met bijbehorende kosten en haperingen. Ik schaam me een beetje met mijn oranje ING pas......

De buik vol?

2009-03-24T19:15:00.003+01:00

Het stormde vanmorgen, het regende en ik weet niet zeker of er niet stiekum ook neerslag in vaste vorm tussen zat. Aangezien ik mocht meerijden tot Bolsward (zoonlief kreeg nieuw flexibel gips) was ik wat aan de vroege kant en liep naar de volgende bushalte. Onderweg lag onder een boom op de grond een bultje mos, onmiskenbaar een nestje. Je kon goed zien hoe het nestje vast gezeten had aan een tak, de gaatjes zaten er nog in, maar zo zonder loof was deze zeker te glad en dus is het nestje er vannacht vanaf geschoven. Alle mos lag netjes in een cirkel en bleef prachtig aan elkaar hangen, de binnenkant had wat honden- en paardenharen en hier en daar een donsveertje.
Ik heb het nestje aan mijn collega biologie gegeven, die heeft nog leerlingen van 12-13 jaar die onder de indruk zijn van zo'n bijzonder bouwwerk. Mijn oude mannen (leerlingen van 14-23) vragen zich eerder af of je dat groen ook kunt roken.
Ik vraag me af wat het vogeltje met al die eitjes doet, nog in haar lijf......

2009-02-23T08:00:00.003+01:00

Vrijdag was de duif er weer, en zaterdag hoorde ik toch echt een kikker in de sloot hier tegenover. Zou het al bijna maart zijn?

Zagen, zagen wiede wiede wagen

2009-02-19T14:07:00.003+01:00

Als ik me verzaag aan een kraaldeel dan moet ik in het ergste geval een nieuwe pakken. De rest is meestal nog wel ergens anders voor te gebruiken. Maar als ik me verzaag aan deze plaat wordt het vervelend. Dus zo nog maar eens een kopje thee zetten en moed verzamelen.

Draden trekken

2009-02-17T10:41:00.003+01:00

De dekens hangen inmiddels weer in de tuin te drogen. Ik moet eerlijk zeggen dat dat niet erg hard gaat met dat gemiezer maar natter kunnen ze ook niet worden. Alle kabels die ik uit de stuurhut heb getrokken moesten er ook weer in, en niet te vergeten ook nog wat extra kabels, dus samen met een afvinklijst en een staalboor heb ik een poging gedaan.
Nu maar hopen dat ik niets vergeten ben als het dak er in zit. Ik krijg er nooit meer wat bij!

Uitslag

2009-02-17T07:41:00.002+01:00

Ik ben blij dat zo'n neuroloog er wel wijs uit kan worden! Want ik snap er niets van. Maar gebleken is dat ik na een hele nacht niet slapen een gewoon EEG produceer en geen gekke dingen doe.
Dat betekent dat ik rustig aan weer wat meer ga werken. Mocht er niet weer een aanval volgen, mag ik eind mei een aanvraag doen bij het CBR om weer auto te mogen rijden.
Aanvraag doen..... Hmm, ik ben niet zo goed in vaag.

Wollen dekens in de dekenkist

2009-02-12T09:38:00.003+01:00

Wij namen gasten mee op onze tjalk. Die betaalden er voor en dus wilden we dat ze het ook naar de zin hadden. Dus schaften we nieuwe matrassen aan, we gaven de hutten een likje verf, installeerden cv en isoleerden daarom ook de luikenkap om te zorgen dat niet al die zalige warmte weer naar buiten zou vliegen.
Het was de winter van '90-'91 geloof ik, in ieder geval nogal koud.
Ik reed naar IKEA om stof te halen voor allemaal gelijke slopen en we begonnen met het verzamelen van dekens voor op de voeteneinden van de bedden. Zo over een te dunne slaapzak moet dat een zaligheid geweest zijn.
Natuurlijk zijn mooie wollen dekens niet te betalen en verzamelen ging ook niet zo snel. Dus belde ik mijn oma, die was een paar jaar daarvoor kleiner gaan wonen en wie weet lagen er nog wel wat dekens ongebruikt naast een bed. Ze reageerde opgetogen en we mochten het weekend daarop de dekens in de serviceflat in Apeldoorn komen halen. Maar mijn oma zou mijn oma niet zijn als ze de hele flat had gemobiliseerd. Al haar vrienden en kennissen hadden de opslagbox in de kelder nagekeken en er lag een indrukwekkend grote stapel dekens op ons te wachten.
De dekens zijn aan boord jarenlang goed gebruikt, maar liggen nu ongebruikt in mijn dekenkist in de huiskamer. Tot vanmorgen. Twee van de oudste dekens liggen nu op het dak van mijn bootje, de kachel binnen is aan en met een beetje geluk ontdooit het daar een beetje, want schilderen met bevroren spanten, volgens mij is dat geen groot succes.

nagels knippen

2009-02-10T08:32:00.003+01:00

Eigenlijk sta ik nog in de kinderschoenen. Ik worstel er elke week mee, maar ja al doende schijnt men te leren. Dus nu ik mijn halfjarig jubileum nader, met nagels aan mijn vingers, moet ik nog steeds leren ze te knippen. Vooral aan mijn rechterhand is een probleem. Vijlen wil wel voor de afwerking, maar kort houden, daar heb ik duidelijk nog niet genoeg ervaring voor.

IJs in de Dolte

2009-02-09T19:16:00.005+01:00

Het ijs ligt nog in het water, al gaan er dagelijks één of meerder baggerschuiten door de Dolte, een nachtje vorst en wat wind en het groeit zo weer aan elkaar vast. Kortom het ging dus kriebelen bij mij. De bovenste helft van de stuurhut betimmering is na in ieder geval 44 jaar aan een vernieuwing toe en dus zat ik zondag in een stuurhut tussen de Owatrol, ijzermenie en goede hoop.
De elektriciteit onder de betimmering had ook te lijden gehad en heb ik dus allemaal afgeknipt en gelabeld. Voor zo'n sober schip vond ik het een heleboel koper bij elkaar. Binnenkort spotjes uitzoeken voor in het plafond en nieuwe ruitewissermotoren.
Je raadt nooit wat ik ga doen in de voorjaarsvakantie.....

Sneeuw

2009-02-02T08:05:00.003+01:00

Bij ons ligt er wat coke tussen de grassprietjes. Maar nadat ik het NOS journaal en dat van RTL 4 heb gezien schakel ik meestal door naar dat van de BBC. Nu ben ik toch wel enorm jaloers.
Als het in Nederland sneeuwt gaat het in het nieuws meestal over de ellende die het geeft in het verkeer, maar gelukkig hebben ze bij de BBC gister al gefilmd, veel gelukkige mensen die genieten en vertellen dat ze vandaag toch maar een uurtje eerder van huis weg gaan.

vers

2009-01-29T12:18:00.003+01:00

Maandagmorgen reizen onze leerlingen uit het hele land naar Harlingen. Daar hebben ze niet de hele morgen voor nodig. Voor de leerlingen die uit de diepe delen van Friesland komen is het wel nodig en dus beginnen onze lessen om kwart voor één. Op de huisvesting eten ze de rest van de week warm tussen de middag maar op maandag brood.
Ik jat altijd wat kapjes, nou ja jatten, niemand vind ze lekker en dus eindigen ze vast in de vuilnisbak, en ik vind niets lekkerder. Verse knapperige kapjes met een zachte binnenkant. Soms nog warm.
Vanmorgen was thuis de vriezer leeg, ik kon de mannen nog net met een lunchpakket naar school sturen maar daar hield het dan ook mee op. Dus toen ik zin kreeg in lunch, moest ik eerst op de fiets naar de bakker. Die hebben een aanbieding 5 broden voor zeven en een halve euro. Bovendien is het brood toch lekkerder dan van de supermarkt. En dan het moment dat je drie boterhammen steelt, de rest gaat de vriezer in, voorziet van wat roomboter of Zwitserse kaas of wat Pflaumus. Dat is toch wel een beloning...
Waarvoor ik beloond moest worden? Geen idee, maar ik geniet er volop van.

Z-side

2009-01-25T20:50:00.006+01:00

Het verkeer vertraagde, de gemiddelde snelheid die de linkerbaan reed, zo'n 135 km/uur, zakte in tot 115. Wat zou er aan de hand zijn? Aan de andere kant van het viaduct werden we minstens 10 touringcars gewaar met , wat later bleek, Ajax supporters. De reden waarom de linkerbaan opeens langzamer ging rijden was de aanwezigheid van twee agenten op de motorfiets die de stoet begeleidde, compleet met communicatiemateriaal en zwaailichten.
Nadat we er voorbij waren konden we gewoon doorrijden richting Groningen, niets aan de hand. Bij de afslag Euroborg zagen we een paar ME- en politiebusjes alvast afslaan. Klaar om de jongens en mannen op te vangen. Ik neem aan dat er ook flink overlegd werd tussen de escorte van de bussen en de agenten in de kleine busjes.
Groningen voorbij zagen we veel auto's in westelijke richting rijden, geen rood-wit maar groen wit, veel auto's zaten vol met mannen en jongens met dito sjaaltjes. De gedachte:"als dat maar goed gaat" kwam in mij op.
Ik geloof dat "we" wonnen met 1-0.

liedtekst die me net te binnen schiet van Rooie Rinus en Pé Daalemmer:
Elke zondagmiddag staan we al om één uur klaar
de sjaal zit om de nek, de groene pet bedekt het haar
we schrijven met de viltstift in iedere wc:
Z streep S I D E
wij zijn sportief we gaan naar de FC
de ratelaar, de rotjes en de rookbommen gaan mee
het stadion stroomt vol, hoera het is weer tijd
we kunnen elke zondag weer een boel agressie kwijt.

Opgeruimd is netjes

2009-01-22T19:02:00.003+01:00

De boot moet eigenlijk altijd klaar zijn om te varen. Het maakt niet uit of er ijs in de Dolte ligt of dat de bruggen aangevraagd moeten worden en ik dus eigenlijk zowiezo niet kan varen. Maar het weerbericht luidt zuid 8 tot 9 en het is koud buiten dus stel ik de vaarreis toch maar uit tot begin april. Tot nu toe was ik aan het timmeren in het vooronder en in de kuip. Tot deze winter. Eigenlijk moet er een nieuw plafond in met lampjes, en de speakers van de radio.
Dus heb ik moed verzameld, de oude platen zijn er uit en de brandgevaarlijke isolatie die daar boven zat ook. Wat een puinhoop geeft dat, maar na wat opruimen en vier vuilniszakken schuimkorrels ziet het er al weer overzichtelijk uit.
Ik zie de werkzaamheden aan boord als training voor weer aan het werk kunnen. Maar na drie uur pielen, praten met de buurman en wat rukken aan een plafond-plaat ben ik uitgeput. Tijd voor de rit naar huis met de staart tussen de benen. Maar niet voordat ik even stofgezogen heb en het scheepje, als ik zou willen, gewoon weg zou kunnen varen.

Als de egeltjes...heel voorzichtig

2009-01-15T07:36:00.007+01:00

Stel je eens voor dat je wakker móet blijven. Een nacht niet kunnen slapen komt wel eens voor. Ik sta dan meestal op, leg een blok hout op de kachel, zet een pot thee en kruip in de stoel van mijn opa. De volgende nacht slaap ik meestal prima. Maar wakker moeten blijven terwijl je niets te doen hebt.... Binnenkort moet ik aan de bak.
De neuroloog heeft mijn CT, MRI en EEG gelezen, normaal, met een traag afwijkinkje waar ze haar vinger niet achter kan krijgen. Dus moet ik voor een slaap-deprivatie EEG, ergens tussen nu en twee weken, naar het ziekenhuis. Ze gaan me uitputten en dan schijnen al mijn hersenafwijkingen duidelijker te worden.
Mij schoten een nacht eindeloze boeken en eindeloze DVD's maar ook eindeloze sex door het hoofd. Hoe zal de zuster kijken als ik om een 2 persoons bed vraag om door mijn slapeloze nacht te komen?
Ik mag in ieder geval 3 maanden geen auto rijden, en omdat ze die traagheid hebben gevonden is daar nog 3 maanden bij op gekomen. Ik mag niet in een boom klimmen, of op een motor, bij voorkeur ook niet bij een draaiend vliegwiel staan, maar mag wel aan het werk. Dus daar begin in maandag weer mee, net als de egeltjes, ........héél voorzichtig.

Familiewieg

2009-01-13T07:40:00.006+01:00

In 1868 kochten mijn voorvaderen/-moederen een wieg die ze op hun boerderij neerzetten voor hun eerstgeborene Pieter Groot. De boerderij stond in de Schermerpolder en heette "de vogel Phoenix".
Inmiddels is de jongste moeder in de familie bezig haar huis in te richten, met een babykamer, en is de wieg weer van zolder gehaald. De 6e generatie is aan de beurt, een goede gelegenheid om de geschiedenis van onze wieg vast te leggen.
Wat begon met een chronologische volgorde van baby's, is inmiddels al een flink document geworden met anekdotes van verschillende moeders, eigenwijze familie-eigenschappen, foto's van baby's en de herkomst van de verschillende bekledingen van het bakje en het hemeltje.
Mijn moeder:
Half februari 1967 stond ik, acht maanden zwanger van Anne-Marie, met onze Renault 4 in de haven van Rotterdam om de kist met de wieg, die bij Marianne vandaan kwam op te halen. "Mevrouw, wilt u even invullen wat er allemaal in die kist zit" ........."De familiewieg en babyuitzet"....... Nou dat wilden ze wel geloven.... "Geeft u ons de sleutels maar van uw auto, dan zorgen wij wel voor de rest. Een kopje koffie, mevrouw ? En een uurtje later stond de Renault voor me, met de kist die ze voor me hadden ingeklaard en in de auto hadden geladen. De klep kon niet dicht. En zo ben ik teruggereden naar Den Haag.
Mijn tante Marianne vertelde hoe de wieg in Amerika kwam:
Why Oma Ann sent the cradle all the way to the USA? I certainly did not ask for it, but as you knew Oma Ann? Once she had an idea that is the way it had to be. The crate she sent the cradle in was loaded with antiques she planned to sell here to cover her expenses. She was here during Barbara's birth and stayed for half a year! The antiques never sold! After two babies I was ordered by Oma to send the cradle back to sister Heleen and thus Robin was put in a basket!
Tante Hanneke:
Wat een pret die familiewieggeschiedenis! Oma Ann zou er zo ontzettend van genieten! Ik weet nog goed dat ze de wieg 'binnenhaalde' Hij stond meen ik bij Opa en Oma Borst op de Helderseweg 50 in Alkmaar op zolder! Haar familie vond het maar mal, dat ze er aan begon...maar Oma had 'geen cent te makken ' in die tijd en wij thuis vonden hem prachtig! Ik weet niet meer wat voor bekleding erop zat toen, weet iemand dat nog ?? Ik maakt zelf van een zware wittestof met rode ingeweven kruisjes een bekleding en liet de wieg rood verven!!! Toen prachtig...( Dat was 1956 voor Bertien ) Omdat Bertientje zich altijd naar boven werkte in die wieg en dan met haar koppie tegen het ijzer aanlag maakte ik daar een hoofdbescherming met schuimrubber!
Dat naar boven werken blijkt een baby eigenschap te zijn die vaker voorkomt in onze familie, tot nu toe hebben we er 3 ontdekt waaronder mijn jongste. Hymke hiernaast lag in de wieg in één van de hutten van onze tjalk die we omgebouwd hadden tot babykamer.
We genieten allemaal enorm van het verhaal en na de eerste rush van anekdotes komt er nog regelmatig wat leuks bij.

Druk

2009-01-06T10:52:00.002+01:00

Je moet tocht wat, dus vanmorgen de zonsopkomst maar even op de foto gezet.
De kachel uitgemest en aangestoken, hij was vannacht uit om de thermostaat de kans te geven koud te worden.
En me verbaasd over de schriftelijke kennis van mijn leerlingen: "door de nokkenas en stotterstang" of "door de nokas, stootusstank. door Electro"
Me ook verbaasd over de accuratesse van het ziekenhuis;"mevrouw we hebben de administratie net opgestart, als we wat weten dan bellen we u."

Geduld

2009-01-03T09:39:00.004+01:00

Mijn talenten liggen ergens anders. En dat is deels genetisch bepaald. (Kan ik ter wat aan doen?) En dus doe ik mijn best om niet in de valkuil van ongeduld te vallen.
Het is nu vijf en een halve week geleden dat ik 's nachts wakker werd met twee ambulancebroeders aan mijn voeteneinde. Ik heb geduldig mijn hersenen laten meten in een EEG, ik heb ze laten doorlichten met röntgen en magneten, ik heb gebeld naar de neuroloog, ze was op vakantie, ik heb deze week gewacht op een telefoontje, ze was helaas dienstdoend neuroloog en kwam nu niet aan mij toe en ik heb vele boeken gelezen om de onrust uit mijn lijf te krijgen.
Zou het zo zijn, dat ik doordat ik zo braaf ben, dat er maandagochtend spontaan een telefoontje binnen komt vanuit het ziekenhuis? Of moet ik, tegen alle adviezen in, de auto pakken, mijn tent en mijn slaapzak, en op de afdeling neurologie gaan kamperen totdat ze wel aan mij toekomen... Grrrr!

Oudejaar

2008-12-31T13:21:00.004+01:00

Top 2000,
Milennium Trilogie uit,
Mama bellen toen de eerste bol er in ging,

Vuurpijlen gekocht,
Mist verwacht,
Margje in het ijs,
Kind op sloot,
Kind met boek en koorts op de bank.

Luci tuutn

2008-12-28T16:23:00.003+01:00

Die anderen deden het niet zo lekker. Halverwege de houtkachel, kandelaar, drie kaarsen of andere pogingen van mijn kant om alles met één lucifer aan te steken, verbrandde ik mijn fikken en bleef net dat ene kaarsje over. Dus gister naar de winkel om fatsoenlijke tuutn te kopen.
Doe ik het doosje open, ligt er één in die omgedraaid is.
Zou iemand zich vergist hebben?
Zou het expres zijn?
Zou het zo zijn en hebben ze daar dan een aparte persoon voor in dienst?
Zou er een aparte machine zijn die in elk doosje een lucifer omgekeerd er in legt?
Zou er een machine zijn die uit elk doosje een lucifer pakt en die omdraait?
Zou het een handels merk zijn?
Zou het zijn om ons de frustratie te ontnemen dat we het nieuwe doosje aan de verkeerde kant openden?
Zou...?

Bieb

2008-12-23T17:04:00.004+01:00

De angst dat ik de kerstdagen zonder leesvoer zou zitten dreef mij net naar de overkant van de straat. Ik kreeg van een vriendin het boek "Mannen die vrouwen haten" uit de Millennium trilogie. Na 559 pagina's in een gat gevallen te zijn ben ik dus gister naar de boekwinkel gegaan met twee boekenbonnen om deel 2 te kopen. Aangezien ik nu op bladzijde 253 ben had die oversteek geen ongegronde reden.
Aan de overkant van de straat is namelijk de openbare bibliotheek gevestigd. Op zoek naar deel 3. Helaas. Maar met toch nog twee andere thrillers wilde ik naar huis gaan toen een wat oudere mevrouw problemen had met de automatische scanner. Sinds een paar maanden, misschien is het al wel een jaar, gaat dat namelijk automatisch. Je legt je boeken neer, je laat zien dat je een streepjescode hebt en je loopt weer weg. Met inleveren is het blijkbaar fout gegaan en de boeken die deze mevrouw wilde meenemen waren nog aan een ander uitgeleend of zouden zelfs onderweg zijn naar een ander filiaal.
Wat schetst mijn verbazing? De mevrouw kreeg op haar donder dat ze niet alles goed gecontroleerd had en dat ze deze boeken absoluut niet mee had mogen nemen.
Ik zou het logischer vinden als het bibliotheekpersoneel de boeken controleerde voor ze weer in de kast zouden gaan, de automatisering is niet voor iedereen weggelegd, maar nee, het was volgens de medewerkster de verantwoordelijkheid van de leenster.
Als ze wat beter zouden controleren dan zouden ze er ook achter komen dat de schuld die laatst op het scherm verscheen toen ik te laat mijn boeken inleverde (hoe kan het tocht met nog geen 15 meter afstand) niet door mij betaald werd omdat er niemand om vroeg.

De 100

2008-12-18T08:59:00.002+01:00

Have you ever / Heb je, ben je enz. ooit…

1. Started your own blog - een eigen blog begonnen
2. Slept under the stars - geslapen onder de blote hemel
3. Played in a band – gezongen in een band
4. Visited Hawaii – Op Tahiti gelift met een vrachtwagenchauffeur die stoned was
5. Watched a meteor shower – uitgerekend welke ster de poolster is
6. Given more than you can afford to charity – jaren collecte gelopen voor de kankerbestrijding
7. Been to Disneyland – een kinderfeestje bij Ballorig gegeven
8. Climbed a mountain – mount Rainier opgereden met de auto
9. Held a praying mantis - een sprinkhaan gefotografeerd
10. Sang a solo - een solopartij gezongen (voor publiek)
11. Bungee jumped – pre sea training gedaan (zonder elastiek)
12. Visited Paris – Onder de Sydney harbour bridge doorgezeild
13. Watched a lightning storm at sea – met 45 knopen wind in een bootje van 23 meter gezeten op de stille oceaan
14. Tought yourself an art from scratch – leren vrijen
15. Adopted a child – een bevalling overleefd
16. Had food poisoning - bij een restaurant aan de Duitse snelweg gegeten
17. Walked to the top of the Statue of Liberty - Op de “Olle Grieze” gestaan
18. Grown your own vegetables - je eigen tomaten ingemaakt
19. Seen the Mona Lisa in France - de Nachtwacht gezien
20. Slept on an overnight train – tijdens het autorijden in slaap gevallen
21. Had a pillow fight – Om 6 uur in de ochtend de “Joris story” geschreven
22. Hitch hiked – uitgestapt uit een auto omdat de bestuurder meer van plan was
23. Taken a sick day when you’re not ill – gewerkt terwijl je eigenlijk ziek was
24. Built a snow fort – jezelf en je buren uitgegraven uit het huis
25. Held a lamb – een schaap weer op zijn pootjes gezet
26. Gone skinny dipping – de zwemvierdaagse gezwommen
27. Run a Marathon – naar een marathon gekeken op tv
28. Ridden in a gondola in Venice – van Harlingen naar Terschelling geroeid in drie uur en drie kwartier
29. Seen a total eclipse – een kind gekregen tijdens een maansverduistering
30. Watched a sunrise or sunset – op de dijk gezeten tijdens de kortste dag en de hele nacht licht gezien in het noorden
31. Hit a home run – een bal geraakt met honkbal
32. Been on a cruise – het Noordhollands kanaal gedaan onder zeil
33. Seen Niagara Falls in person – geraft op de Verdon
34. Visited the birthplace of your ancestors – het voormalige huis van de grootouders opgezocht op Google Earth
35. Seen an Amish community – Bij je moeder gezeurd om een Staphorster jurk
36. Taught yourself a new language – met je mond vol tanden gestaan bij de slager in Frankrijk
37. Had enough money to be truly satisfied – toch maar weer een staatslot gekocht
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person – de blokkentoren van je broertje omgegooid
39. Gone rock climbing – Boven in een mast van 25 meter een kluiverval zitten splitsen
40. Seen Michelangelos David – Jopie Huisman in levende lijve gezien
41. Sung karaoke – Paradise by the dashboardlight gezongen met de Bolkoppenrace
42. Seen Old Faithful geyser erupt – Seen Mt. Saint Helens vulcano erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant - iemand een chocolademelk met beerenburg aangeboden bij de Walvis.
44. Visited Africa – Over Sri Lanka gevlogen
45. Walked on a beach by moonlight – Midden in de nacht drooggevallen op het wad
46. Been transported in an ambulance - in ‘n ambulance gelegen (hoe actueel)
47. Had your portrait painted – een foto van jezelf gezien op het internet
48. Gone deep sea fishing - wezen zeevissen
49. Seen the Sistine Chapel in person – zomaar een kerk in het buitenland binnengestapt omdat je heimwee hebt
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris – gezoend onder de Brandaris
51. Gone scuba diving or snorkeling - gesnorkeld op Morea
52. Kissed in the rain - staan bekken op een mierenhoop
53. Played in the mud – slikwandelen met laag water
54. Gone to a drive-in theater – film gekeken op een grootzeil
55. Been in a movie - in een film- of televisiescène verschenen
56. Visited the Great Wall of China – langs de Eemsdijk gewandeld
57. Started a business - een eigen onderneming begonnen
58. Taken a martial arts class – gedanst op “kung-fu fighting” (huh!)
59. Visited Russia – De koude oorlog meegemaakt
60. Served at a soup kitchen – de hongerige massa gevoed
61. Sold Girl Scout Cookies – op Tanzaniadag 8 uur gedanst voor het goede doel
62. Gone whale watching – vliegende vissen van dek gehaald
63. Got flowers for no reason - zomaar tulpen gekocht
64. Donated blood, platelets or plasma - bloed gedoneerd, of een ander orgaan…
65. Gone sky diving – van de hoge duikplank gesprongen
66. Visited a Nazi Concentration Camp – je oma laten vertellen over de oorlog
67. Bounced a check - met een geblokkeerde pinpas bij de kassa van de Albert Heijn gestaan
68. Flown in a helicopter - in een wentelwiek gevlogen
69. Saved a favorite childhood toy – bij je ouders op zolder wezen sneupen
70. Visited the Lincoln Memorial – twee leraren in 1 week begraven
71. Eaten Caviar - kibbeling gegeten
72. Pieced a quilt - een shawl geweven
73. Stood in Times Square - Midden op de Dam gestaan
74. Toured the Everglades - gezeild in de Weerribben
75. Been fired from a job – ontslag genomen
76. Seen the Changing of the Guards in London – Het wisselen van de wacht gezien in Monaco
77. Broken a bone – iemand iets aan willen doen
78. Been on a speeding motorcycle - achterop een snelle motorfiets gezeten
79. Seen the Grand Canyon in person – net op tijd de goede geul gevonden
80. Published a book - een scriptie geschreven
81. Visited the Vatican – genoten van de kerstmis
82. Bought a brand new car – in een nieuwe Fiat Panda gereden
83. Walked in Jerusalem - in Jeruzalem gewandeld
84. Had your picture in the newspaper - in de krant gestaan
85. Read the entire Bible – psalm 119 als strafwerk opgegeven
86. Visited the White House - Paleis Soestdijk bezocht
87. Killed and prepared an animal for eating – flauwgevallen van een dode vis op straat
88. Had chickenpox – met waterpokken de verjaardag van je broertje gevierd
89. Saved someone’s life - iemands leven gered
90. Sat on a jury - in een jury gezeten
91. Met someone famous – de postcode van Frits Wester geraden
92. Joined a book club - lid geweest van de ECI
93. Lost a loved one - een dierbare verloren
94. Had a baby - een kind gebaard
95. Seen the Alamo in person - Adamo in levende lijve gezien
96. Swam in the Great Salt Lake - gezwommen met 5 km water onder je buik
97. Been involved in a law suit - een rechtszaak aan de broek gehad
98. Owned a cell phone – je de geur van een telefooncel kunnen herinneren
99. Been stung by a bee - door een bij gestoken
100. Read an entire book in one day – er een hele dag over gedaan een boek uit te zoeken.

Nuttig? Nee! Informatief? Wie weet!